Uyanmak isteyen için uyanmanın tam zamanıdır. Hangi rüyalarla uyutulduğumuzu anlamanın...

Ay'a, Mars'a, başka yıldızlara gitme hevesinin nasıl bir toplumsal sarhoşluğa çevrildiğini anlamanın tam zamanıdır.
Hayır! Olay şairin "Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım/ Tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum" dizelerindeki gibi gerçekleşmiyor ne yazık ki!
Göğe öyle bakamıyoruz.
Göğe baktırılıyoruz.
Ki yeryüzünde çevrilen dolaplardan gözlerimiz uzaklaşsın, zihnimiz uyuşsun, uzaklıkların çağrısı bizi sarhoş etsin diye...

Elon Musk'ın fena halde şüpheler uyandıran Mars projesi geçen gün hayata geçti ya...
Malum çevrelerde bir sevinç ki, görmek gerek.
Sanki Tesla otomobilin arka koltuğunda onlar oturuyor.
Medyanın eski amiral gemisinin gevşek amirali de coşmuş; "insanın Mars yolculuğu başladı, bu bize yepyeni ufuklar açıyor" diyerek işi Diyanet'le aklı sıra matrak geçme noktasına kadar götürmüş: "Mars'ta da sol elle yemek haram olacak mı?"
Tabii malum zat ve onun gibiler için Mars'ın çevresinde otomobil dolaştırmak muazzam bir sembolik nitelik taşıyor. Üstelik bir özel şirket operasyonu.
Duydukları coşku anlaşılır.
Siz işte tam bu noktada durup sorun...
İnsanın Mars yolculuğu şimdi mi başladı?
Bulacağınız cevaplar itildiğimiz sarhoşluğun arkaplanını açığa çıkaracak, eminim.

Yalan bu şamata!
Çünkü gerçek çok farklı...
Genç kuşaklar belki şaşıracak ama Mars'a yolculuğunu tamamlamayı başaran ilk uzay mekiği Mariner-4'ün fırlatılma tarihi 28 Kasım 1984'tü.
Anlayacağınız, insanlığın bir bölümü bu ufku belirleyip hayata geçireli 34 yıl geçti.
O günden bugüne "Mars yolculuğu" projeleri hiç durmadı. Nitekim çok değil on yıl kadar sonra Mars'ta bir koloni kurulacağını söyleyen uzmanların sayısı az değil.
Ben burada fazla uzatmayayım, siz açın google'dan okuyun.
Esas hikâye Mars üzerinden üretilen "yeni dünya hayalciliği" ve bu hayallerin insanlığın zihnini yeryüzünden uzaklaştırma planıdır.
Hain, zalim ve saklı bir otorite sanki medya yoluyla bazı insanlara şöyle fısıldıyor:
"Bu yeryüzünde umut yok, boş verin!"