Bir süre daha yerel seçimleri konuşmaya devam edeceğiz. Sonuçların resmedildiği rengârenk Türkiye haritası önümüzdeki dönem için bizlere önemli ipuçları veriyor.

Muhalefette belirginleşen “aman AKP adayı kaybetsin” üzerine kurulmuş siyasi anlayışın ne denli başarılı olduğunu değerlendirmek bugünlerin en ivedi işlerinden biri olmalı sanırım.

“Kazanmak” için olduğundan çok “kaybetsinler” düsturuyla sürdürülen bu politika miadını çok çabuk doldurmuştur.

Muhalefet, beğenmediğimiz AKP politikaları karşısında bizlere ne öneriyor?

Bu önerilerin geniş kesimlerin umudu olamaması sadece merkez medyanın yanlı yayın yapması ve muhalefete yeterince yer vermemesi ile açıklanabilir mi?

CHP, sahip olduğu kemikleşmiş ulusalcı tabanı rahatsız etmeyi göze alarak farklı kimliklere nasıl bir gelecek vaat ediyor?

En parlak adaylarına dahi “tatava yapma bas geç” sloganıyla kerhen oy verilmesi, olağanüstü hâl ilan ederek oy çağrısı yapılması gerçekten yeterli mi?

Niçin heyecan duymuyoruz?

AKP’nin gitmesini isterken yerine gelecekler için niye büyük bir heves taşımıyoruz?

Ufacık çocuklara içeriği ne olursa olsun ideolojik bir yemin ettirilmesi, saklambaç oynamaları gereken saatlerde “Andımız” okutulması uygulamasının geri getirilmesi konusunda ne diyorKılıçdaroğlu:

“Bu konuyu pedagoglara sormalıyız, elbette çocuklara milli değerler aşılanmalı.”

E bir zahmet soruver artık...

Kürt, Ermeni, Çerkes çocukları yine varlığını Türk varlığına armağan edecek mi etmeyecek mi, deyiver.

Çatışmasızlığın zar zor sürdürüldüğü, gençlerimizin cenazelerinin gelmediği bu süreçte ne diyor Bahçeli:

“Son unsurları imha edilene kadar terörizmle mücadele edeceğiz.”

Üç milyona yakın oyu, takriben on milyon civarı desteği olan bir harekete “terörist” diyerek işi çözmüş mü oluyoruz yani?

Sizlerin Kürt halkının haklı talepleri karşısında ne gibi çözüm önerileriniz var?

Savaşın tekrar başlamaması için ne gibi projeler geliştirdiniz?

Cemevlerini kiliseye, camiye eşit saygın ibadethaneler olarak şekillendirecek misiniz?

Peki, Twitter’ı kapatanlardan Ruhban Okulu’nu açmalarını beklemiyoruz, anladık.

Fakat sizler bu toprakların kadim Hıristiyan halklarının gasp edilmiş hakları, mülkleri için ne gibi politikalar vaat ediyorsunuz?

Bu coğrafyada yaşanmış katliamlarla, yok edilmiş halkların hatıraları ile ilgileniyor musunuz?

“Barış süreci” dediği hâlde Roboski katliamını örten, “Alevi Çalıştayı” diye onlarca toplantı yapıp son toplamda Başbakan’a “Alevi hâkim” notunun uzatıldığı bir dönemde eliniz armut mu topluyor?

Ya da bizler mi yanılıyoruz?

Türkiye siyasetinde geçer akçe bu değerler değil mi?

Toplumu kutuplaştıran, çoğunluğun hassasiyetlerini coşturan, bağıran, çağıran, tehdit eden aktörleri mi seviyor seçmen?

Sizler aslında doğru yoldasınız da tabanınız mı bu kadar?

MHP’nin kazanması için illa savaş çıkması, CHP’nin kazanması için illa seküler hayata saldırı oranının artması mı gerekiyor?

Tamam, AKP geriletilsin, sahip olduğu yüksek oy oranı ile gaddarlaşan politikaları durdurulsun da hangi değerlerin etrafında birleşelim?

Evrensel insan hakları ve demokrasi kültürüne savaş açanlara karşı mecburi birliktelikler kurmak sonuç vermiyor.

Akılcı ve güçlü politika üretmek, geniş kitlelere ulaşabilmek için daha uygun bir zamanlama bulamazsınız.

Artık yavaş yavaş kendi tabanınızla kavga etmeyi göze almanız gerekiyor.

Geniş kesimlerle barışabilmek için başka yol yok çünkü.

*

NOT:Mardin’de seçimi BDP Eş Başkanları Ahmet Türk ve Februniye Akyol kazandı. Türkiye’nin ilk Süryani belediye başkanı Akyol’u ve adı barış ile özdeşleşen Ahmet Türk’ü kutluyorum.

[email protected]

Twitter:@haykobagdat