Siyasi partilerin iddiaları olur. Topluma bir gelecek tahayyülü anlatırlar. Bazı vaatlerde bulunurlar. Seçim dönemleri tartışır, hep beraber fikrimizi beyan ederiz. Önerileri en çok teveccüh gören parti bir süreliğine memleketi idare etme görevini alır ve icraata başlar.

Kendi seçtikleri parti iktidar olamayan kesimler ise bu yönetim esnasında muhalefetine devam eder.

Peki, bir siyasi parti, kendisine seçim kazandıran bu vaatlerine “Milli İrade”, “Kutsal Dava”, “Büyük Yürüyüş” diye tanımlamalar koyabilir mi?

Koyabilir elbet.

Fakat onun fikirlerini benimsemeyen kesimleri “Milli İrade Düşmanı”, “Darbeci Vesayet”, “Camileri Ahır Yaptıran İmansızlar”, “Zerdüşt Teröristler”, “Alisiz Aleviler”, “Afedersin Ermeniler”, “Çapulcu Kemirgenler” diye anmaya başlarsa ne olur?

Bahsedilen “Milli İrade” adına tüm toplumun seferber edilmesine ikna olmayanların din ve memleket düşmanı olarak anılmasına, “Kutsal Yürüyüş”e dâhil olmak istemeyenlerin hain lobilerin maşası diye tariflenmesine nasıl bakmalıyız?

Hadi en hafif tabirle siyasi edepsizlik, üslupsuzluk falan diyelim.

Buraya kadar olan kısmın kabul edilebilir hâline iknayız.

Gelelim zurnanın zırt dediği yere.

Bir siyasi iktidar;

• Kendi şehircilik anlayışıyla verdiği inşaat ihalelerini kamu yararına iptal eden bir hâkimi meydanlarda hain ilan edip sürgüne gönderirse…
• Gün aşırı polislerin çocuk öldürdüğü bir dönemde tüm katilleri kollarsa…
• Yeni güvenlik paketleriyle polisin namlusunu hepimizin üstüne çevirmesine karar verirse…
• Aynı polis kendisinin bir açığını yakaladığında tüm teşkilatı dümdüz edip önüne gelen müdürün eline kelepçeyi takarsa…
• Savcılara, hâkimlere, üst mahkemelere güvenmediğini söyleyip cumhuriyet tarihinin en büyük hırsızlık iddiaları karşısında dört bakanını yargıdan kaçırırsa…
• Devletin karıştığı suçları ifşa eden gazeteciler tüm dünyada meslek ödüllerine boğulurken yeni çıkardıkları yasalarla “gizli belge” basan gazetenin matbaa ustasından genel yayın yönetmenine kadar tüm kadrosu hapislik olursa…
• “Egemenliği ele geçirme” diye bir madde uydurup gazete binalarına tomayla girerse, gazetecileri ekip otosuna bindirip kodese tıkarsa…
• Yeni MİT kanunu ile ajanların, iktidar muhaliflerinin kıçındaki pantolona kadar incelemesine, doktorundan kan tahlil sonuçlarını alabilmesine, psikologundan ruh hâlini öğrenmesine, tüm iletişim bilgilerini takip etmesine yol verirse…
• Bir mezhebin öğretisiyle dindar ve kindar nesiller yetiştirme hayali kurarsa…
• Alevi çocuklarına ait olmadıkları bir inanç sisteminin şartlarını dayatırsa…
• “İbadethaneniz camidir ulan” diyerek cemevlerine kültür evi derse…
• Kadın cinayetlerinde Avrupa birincisi olduğumuz hâlde 18 yaşını geçmiş kadın öğrenciler için “öğrenci evlerinde orospu gibi yaşıyorlar” imasında bulunursa…
• Komşularının onları polise ihbar etmesi için çağrı yaparsa…
• Çalışma ofisinden kadınları izleyip kıyafetlerinin ahlaksızlığından şikâyet ederse…
• İş cinayetlerinde Avrupa birincisi olduğumuz hâlde yandaşlarına verdiği ruhsatlarla katledilen emekçilerin ardından sorumluluk almazsa…
• 1000 TL olan asgari ücretten 150 fazla odası bulunan sarayları kaçak yapı olursa, bunu denetlememize mani olursa…
• Devletin imkânlarını kullanarak şirketleri batırmaya, okulları kapatmaya, vakıfları bitirmeye çalışırsa…
• Medya kuruluşlarına komiser atamaya, TRT’yi, Anadolu Ajansı’nı parti bülteni gibi kullanmaya başlarsa…
• Tarihimizin en yoğun fişlemelerini yaparsa, bakanlarla başbakanlar telefonda bir hâkimin “Alevi” olduğunu konuşmaya başlarsa…
• Sermayedarların iş yapabilmek için iktidarın kurdukları vakıflara bağış yapmasını mecburi kılarsa…

Buna ne demeliyiz?

Başkanlık sistemini yazacaktım. Ama konu oraya bir türlü gelmiyor.

AKP muhalifleri başkanlık sisteminden değil, 13 yıllık iktidarında memleketi bu tabloya mahkûm eden Erdoğan’dan korkuyor.

Bu endişeyi taşıyanlara hangi lakabı takarlarsa taksınlar.

Vatandaşlarının yarısını düşman olarak gören bir lider huzur içinde görevine devam edemeyecektir.

Ondan bu kadar bağırıyor ya…

[email protected]

Twitter:@haykobagdat