Önce Bilal Erdoğan bahsetti: “Dindar insan iyidir” algısını yeniden yaymamız gerek dedi.

Kamuoyu araştırmacısı Mehmet Ali Kulat TV5’e konuk olduğunda “31 Mart 2024 seçimlerinde pek çok ilden sürpriz sonuçlar gelecek” demişti.

Kulat bu sohbette din adamlarına güvenin azaldığını söylemiş ve şöyle demişti:

“Biz, bir soru sorduk insanlara. Bu sorunun aynısını, yıllar önce Özal zamanında bir araştırma firması sormuş. Aynı soru: ‘Aniden bir yere gitmek durumunda kalırsanız, aile olarak; karı-koca aniden bir yere gitmeniz gerekiyor. Çocuğunuzu, aşağıdaki komşulardan hangisine teslim (emanet) edersiniz?’ Meslek grupları yazılmış. İşte doktor var, polis var, hakim var, bilmem ne var, falan… ‘Hangisine teslim edersiniz?’ O dönemde, çok ilginçtir, bu araştırmayı yapan firma, dindar bir firma değil. Yani sahipleri dindar değil; yoksa firma olarak dindar olmaz; ama ilk sırada din görevlisine teslim ediyor. İmam, müezzin ya da Kur’ân kursu hocası olan komşuya teslim ediliyor. Biz yaptık araştırmayı; ilk 10’da dinle anılan kimse yok. Niye biliyor musunuz? Toplumda dine, dindara güveni minimize ettik biz yahu! Geldiğimiz nokta… Başarı nerede burada?”

Keşke Bilal Erdoğan bu araştırmanın nedenlerini araştırsaydı. Mesela 1,2 milyar dolarlık köprüye 15 milyar dolar Hazine garantisi verenlere toplum güvenir miydi? Veya nice KÖİ ihalesi aynı benzerlikteyken.

Neyse, bu konu epeyce yazıldı. Öyle sanıyorum ki, Bilal Erdoğan Babasını üzdüğünün farkına varmıştır.

Aslında konunun bir başka yönü daha var. Yani Bilal Erdoğan farkında olmadan bir yolu açtı. Farkında olmadan en büyük muhaliflik nasıl yapılırmış yöntemini gösterdi.

Nitekim önceki gün AK Parti İstanbul İl Başkanı Abdullah Özdemir bu yolu takip etti. İstanbul sokaklarına asılan afişler ve çekilen filmlerle görünürde İBB Başkanı ve en güçlü Cumhurbaşkanı adayı Ekrem İmamoğlu’nu eleştirmek istedi.

İstedi istemesine ama afişlerdeki bilgiler ve iddialarla aslında kendi partisinin Genel Başkanı ve Cumhurbaşkanı olan Recep Tayyip Erdoğan’ı en sert şekilde eleştirmiş oldu.

Ben diğer afişlerden ziyade bir tanesine burada eğileceğim: O afişte şunu diyorlar:

“Borçlanmak ihanettir dediler; İBB’nin borcunu 350 milyar Türk Lirasına çıkardılar.”

Gelin İBB’nin Faaliyet Raporlarından duruma bakalım.

2018 faaliyet raporuna göre İBB’nin 4 milyar 185 milyon dolar mali borcu bulunuyormuş. (Toplam borcu ise 5 milyar 540 milyon dolar)

2024 faaliyet raporuna göre İBB’nin mali borçları 4 milyar 203 milyon dolara çıkmış. (Toplam borçlar ise 6 milyar 567 milyon dolar)

Biz neden mali borçları aldık? Çünkü faiz yükü gerektiren ve ağır risk içeren borçlar mali borçlardır.

İBB’nin Mali-Banka-Finans borçları 2018’den 2024 yılı sonuna kadar dolar bazında sadece ve sadece yüzde 0,42 artmış.

Evet, yanlış görmüyorsunuz… Yüzde 1,0 bile artmamış.

Oysa aynı dönemde Ankara dediğimiz Merkezi Hükümetin yönettiği borçlar ne olmuş? Yani Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın yönettiği Devlet borçları ne olmuş?

Onu da verelim: Hazine ve Maliye Bakanlığı verilerine göre 2018 sonunda 220 milyar 930 milyon dolar olan devletin borçları 2024 sonunda 282 milyar 389 milyon dolara yükselmiş.

İBB’nin borçları yüzde 0,42 artarken iktidarın borçları yüzde 27,82 oranında artış göstermiş.

Hatta İBB’nin mali ve diğer tüm borçları bile yüzde 18,54 artış gösterirken Ankara yüzde 27,82 borç artışı gerçekleştirmiş. Lakin Ankara’nın asıl fahiş durumu faiz ödemesinde.

2018 yılında 14,6 milyar dolar faiz ödeyen Ankara 2024 yılında 35,9 milyar dolar faiz ödemesinde bulunmuş. Yani Merkezi iktidarın faiz ödemesindeki artış oranı da yüzde 145,6 olmuş.

Şimdi şöyle bir soru soralım: Ak Parti İstanbul İl Başkanı Abdullah Özdemir ne demek istedi? Amacı ne? Övmek isterken neleri ifşa etti?

Sahiden soralım: Özal zamanında güvenilir olan dindar insanlar şimdi neden güvenilir değiller?