Ukrayna’da geçen yıl ölü sayısı 14.000…

Filistin’de ölenlerin sayısı 70.000; bunların 30.000’i kadın ve çocuk…

Sudan’da son birkaç yılın ölüm bilançosu 150.000.

20 milyona yakın insan göç etmek zorunda kaldı…

BBC Dış Haberler Editörü John Simpson, BBC Türkçe’de de yayımlanan makalesinde bir yandan bu rakamlara işaret ediyor, diğer yandan şu satırlarla Rusya-Avrupa geriliminin işaretlerine dikkat çekiyor:

“NATO ülkelerinin başkentleri, Rusya’nın deniz yüzeyindeki elektronik haberleşme kablolarını kestiğine yönelik işaretler karşısında alarm durumunda.

Aynı zamanda Rus İHA’ları NATO ülkelerinin hava savunmalarını test ediyor.

Rus bilgisayar korsanları, Batı ülkelerinin bakanlıklarının, acil durum hizmetlerinin ve dev şirketlerin faaliyetlerini aksatacak şekilde saldırılar düzenliyor.

Batılı yetkililer, Rus gizli servisinin Batı’ya sığınan muhalifleri öldürdüğüne ya da öldürme girişiminde bulunduğuna dair şüphe duymuyor…”

Ekleyelim:

Suriye’de dengeler yerine oturmuyor. Kürt, Arap ve Alevi toplumsal ve siyasi yapıları arasındaki gerilim yüksek. Türkiye’nin ve İsrail’in bu ülke üzerindeki etkisi artıyor; Suriye, bu iki aktörün karşılaşma alanı hâline geliyor. Kıvılcımlar hafife alınacak gibi değil…

Gazze konusunda dönemsel bir sakinlik yaşanmakla birlikte, İsrail’in Ortadoğu’da hâkim güç olma arayışı, önleyici güvenlik saldırıları ve diğer ülkelere yönelik istikrarsızlaştırma politikaları hız kesmiyor; kesecek gibi de görünmüyor.

ABD, Venezuela’ya bıçağın ucunu gösteriyor. Çin’in Tayvan’a el koyma takvimi sıkışıyor. Şii-Sünni hâkimiyet çatışması Yemen üzerinden sahnelenmeye devam ediyor.

Büyük resimde, Soğuk Savaş sonrasını kuşatan büyük ittifaklar çözülüyor; popülizm ve liderler, demokrasinin önüne geçiyor. Güçlü siyasi irade yüceltiliyor, devlet fikri siyasetin merkezine oturuyor; ülkeler hem ekonomik hem de politik olarak içe kapanıyor.

2025 takviminin kapanması, 2026’nın farklı olacağını göstermiyor.

Önümüzdeki yol, bu karanlıktan ve işaret ettiklerinden geçiyor.

Rusya, hâkimiyet alanını genişletmeyi temel strateji olarak benimsemiş durumda. Bu konuda bastırmaya hazır ve istekli görünüyor. Hasım esas olarak Avrupa…

ABD, Avrupa’ya sırtını dönmüş durumda. Mevcut politikalarla Avrupa’nın “medeniyet silinmesi” riskiyle karşı karşıya olduğunu söyleyen, aşırı sağ iktidarları destekleyeceğini açıklayan resmî güvenlik stratejisi raporları yayımlıyor…

ABD, Avrupa savunmasından çekildikçe Avrupa ülkeleri silahlanıyor; ancak henüz ne ortak bir yapıları ne de bütünlüklü bir güvenlik stratejileri var.

Trump içe dönük politikalar izlese de Çin’in küresel rolünü görmezden gelecek bir konumda değil. Son günlerde, “İran’daki göstericileri öldürürseniz İran’ı vurmaya hazırız” demesi bu bakımdan başka bir işaret; bir başka hâkimiyet arayışının göstergesi…

Ve bu arayış sürekli olarak “güç vurgusu ve tehdit” mekanizmaları üzerinden ilerliyor.

Tüm bunların işaret ettiği temel husus; silahlanma ve güvenlik üzerinden güç ve güçlü otorite arayışlarının yükselmesi, toplumları kuşatan otoriterlik dalgasının beslenmesidir.

Bu sorunlarla, yeni dengeler ve yarattıkları sarsıntılarla dünya, alev almış bir tankı andırıyor.

Türkiye, bu alevin yanı başında…

İçerideki temel meselelerin, mevcut ilerleyişiyle Kürt barışı ve 19 Mart sürecinin, Türkiye’yi ve gelecek dönemi değerlendirmek için tek başına yeterli olmadığı bir dünyada yaşıyoruz.