Şişli’de bir kadın güpegündüz, insanların yoldan geçtiği, esnafın dükkanını açtığı sırada katledildi.

Kadının çığlıkları yeri göğü deliyordu… Kimse yardıma gelmedi. Kimse yetişmedi.

Boşandığı eşi zanlı Rüstem Elibol, defalarca kadının başına, sonra döne döne vücudunun her yerine kurşun sıktı. Defalarca… Sadece öldürmeye değil, kurşunlarla sanki onu parçalamaya uğraşıyordu.

Acaba Cumhurbaşkanı Erdoğan bu cinayetten nasıl haberdar oldu?

Ya da oldu mu?

Sayın Cumhurbaşkanı sizden bir ricam var.

Lütfen baştan sona Bahar’ın katledildiği o kısa ama kan donduran videoyu bir izleyin. İzlemesi çok zor olsa da bir izleyin…

O çığlıkları bir duyun, o zanlının döne döne, yerde nefesi kalmamış yatan kadına kurşun sıkarken ki halini bir görün.

Bu insan canına kıyma rahatlığı, cinayet işlerken görülen bu aldırmazlık, bu vicdansızlık, bu yasa tanımazlık, bu haydutluk…

Üstelik şiddetin ivmesi de giderek artıyor.

Kadınların katledilmeleri bitmiyor, hem de hayatlarındaki erkekler tarafından.

Sadece ve sadece kadın çığlıkları var… Bitmeyen, tükenmeyen ve işin korkunç tarafı duyulmayan kadın çığlıkları.

Sayın Cumhurbaşkanı,

Bakın, OECD ve G20 ülkeleri arasında kadın cinayetlerinde ülkemiz birinci sırada.

Canavarlığı sıradanlaştırıyoruz… Erkekler kadınları çok rahat öldürüyor.

Bahar Aksu ilk değildi, son olacak da diyemiyoruz…

Bu ülkede kadınlar çığlık atacak ve her çığlıktan sonra yine mi katledilecekler?

Neden kadınların katledilmesi bitmiyor?

Bahar Aksu sadece 3 yıl bu katil ile evli kalmış, boşanmış.

2020 yılında, Rüstem Elibol hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından iki ayrı müracaatta bulunmuş ama devam eden herhangi bir tedbir kararının bulunmadığı bildirilmekte.

Bahar çığlığını atmaya 2020 yılında başlamış ama duyan olmamış.

Devlet, mağdurun çığlığını ilk duyması gereken, hepimizin koruyucu şemsiyesi değil mi?

Yoksa yanılmakta mıyım?

“Rüstem Elibol isimli katil boşanmayı hazmedememiş de sosyal medyadan takip etmiş de…”

İlk ifadesi böyle.

Duruşmada mutlaka bir yeni öykü gelecektir.

Bahar’ın aleyhine ama Rüstem’in lehine olacak yeni bir öykü.

Rüstem’e haksız tahrik indirimi getirecek yeni bir öykü…

Hâkimde “iyi hal kanaati” oluşturacak yeni bir öykü…

İşte gördük değil mi, diri diri yakılan Pınar Gültekin’in davasında yaşananları.

Pınar Gültekin’i katleden Metin Avcı’nın ilk ifadesi başka…

Sonraki ifadesi gene başka…

İlk ifadesinde “Pınar ile ayrıldıktan sonra kendime gelemedim. Yeniden onunla birlikte olmak istedim, teklifimi kabul etmedi. O zaman son olarak ‘Çiftlikte bir akşam yemeği yiyelim’ diye ikna ettim.

Çiftliğe gittik, yemek yedik, yine bana dönmesini istedim.

Oysaki o başkası ile olduğunu söyledi, zaten bunu hissediyordum. Kıskançlık krizine girmiştim” derken…

Sonrasında özetle, Pınar’ın kendisine tuzak kurduğunu, elinde fotoğrafları olduğunu, bunlarla şantaj yaptığını, tehdit ettiğini, vs. filan da filan…

Yargıtay 1. CD’si neticede “canavar hissi ile tasarlayarak öldürme eylemini yoktur” dedi ve katilin bu anlatımlarına göre haksız tahrik uygulanması gerektiğini kabul etti.

Soğukkanlılığımı koruyarak hukukçu kimliğimle bir detay hatırlatmak zorundayım: Adli Tıp raporuna göre Pınar Gültekin varil içinde yakılırken ölmemişti, diri diri yakılmıştı.

Anlaşılan Yargıtay, Adli Tıp raporuna değil ama katilin “boynunu sıktığımda öldüğünü sandım, cesedi yok etmek için yaktım” savunmasına itibar etmiş.

Yargıtay 1. CD’sinin bu kararı, iki üyesinin kapsamlı karşı oyuna rağmen 3’e 2 oy çokluğu ile verdiğini de buraya not edeyim.

Kadınlar öldürülürken çığlık atar, öldürülünce de konuşamaz…

Katledenler arkalarından konuşurlar, yeni yeni öyküler yazarlar.

Yargı mensupları ne yapar peki? Bir kadının diri diri yakılmasını “sıradan” bir olay olarak mı görür?

Bir toplum, yargısıyla, siyasetçisiyle, yöneticisiyle bu kadar cinsiyetçi ve bu kadar duyarsız, bu kadar vicdansız ve bu kadar şiddeti sıradanlaştıran bir toplum haline dönüşür mü? Nasıl dönüşür?

Sayın cumhurbaşkanı, sizden bir ricam var…

Şu cinayet videosunu bir izleyin.

Yönettiğiniz ülkede kadınların böyle rahatça öldürülmesine karşı bir tedbir alır mısınız, almaz mısınız, onu bilemem… Ama hiç olmazsa ülkenin ne hale geldiğini görün.