Hazine ve Maliye Bakanı Mehmet Şimşek Uluslararası Şeffaflık Örgütü’nün ‘2013 Yolsuzluk Algı Endeksi’nde Türkiye’nin 53. Sırada bulunmasına tepki göstermiş “Yolsuzlukta 53’üncü sıra Türkiye’ye yakışmıyor” demişti. (27 Şubat 2014)

Oysa Türkiye 1 puan artarak 54’üncü sıradan 53’e yükselmişti. Bakan Şimşek, Lütfi Kırdar Kongre Merkezi’nde iş adamlarına yaptığı konuşmada, bu sıçramayı iktidarlarının başarı hanesine yazarak şöyle demişti:

“Biliyorsunuz İngiltere merkezli uluslararası şeffaflık örgütü, bütün ülkelerin değerlendirmesini yapıyor, yolsuzluk algı endeksini üretiyor. 2002 yılında biz sondan 37. Sıradaymışız. Şimdi 2013 yılına baktığınız zaman Türkiye 53’üncü sıraya yükselmiş. Kaç ülke arasında 177 ülke arasında. Çok mesafe katetmiştir, hakikaten Türkiye mesafe katetmiştir ama Türkiye yolsuzluk algısında kötü ülkeler arasında. 53’üncü sıra yakışıyor mu, hayır yakışmıyor.”

Hakikaten Türkiye ciddi mesafe katetmişti. 2011 seçimlerini kazanan AK Parti 61. Hükümet programına şöyle yazmıştı:

“Türkiye, Uluslararası Şeffaflık Örgütü tarafından yayınlanan Yolsuzluk Algılama Endeksinde 2003 yılında 3.1 puanla 133 ülke arasında 77’nci sırada yer alırken, 2010 yılında 4.4 puanla 178 ülke arasında 56’ncı sıraya yükselmiştir. Bu yöndeki çabalarımız kapsamlı bir strateji çerçevesinde, kararlılıkla ve kesintisiz devam edecektir.”

***

Recep Tayyip Erdoğan işte bu motivasyon ve özgüvenle, 2011 seçim bildirgesine ‘2023 Hedefleri’ni koymuştu. Bu dönem aynı zamanda AK Partinin reformist dönemleridir, yalnızca içeride siyasi meşruiyet üreten değil; uluslararası ölçekte de uluslararası kurumlarca ölçülebilir başarılara imza attığı dönemlerdi. Ki yatırımların güçlendiği, yabancı yatırımcıların ülkemize geldiği yıllar. Ne var ki 2013’ten itibaren tablo tersine dönmeye, işler iyi gitmemeye, uluslararası endekslerde gerilemeler başladı. AK Partinin reformlardan vazgeçtiği, hukuk devleti ve demokratik atımları rafa kaldırmaya başladığı yıldır 2013.

Ve Transparency International Aralık 2014’te yayımladığı “2014 Yolsuzluk Endeksi’nin sonuçlarına göre Türkiye’nin 11 basamak gerileyerek 64’üncü sıraya düştüğünü açıkladı.

Uluslararası Şeffaflık Derneğinin Türkiye sorumlusu Emine Oya Özarslan yaptığı değerlendirmede bu sert düşüşün temel nedenlerini BBC Türkçe’ye verdiği mülakatta şöyle açıkladı: “Gezi'yle başlayan süreçte AB reformlarının durması, 17-25 Aralık yolsuzluk soruşturmalarına ilişkin takipsizlik kararı verilmesi, yargı üzerindeki hukuka aykırı uygulamalar, basın ve internet özgürlüğü üzerine kısıtlamalar, yayın yasakları ile TİB ve MİT gibi kuruluşlara ilişkin yapılan yasa değişiklikleri." (3 Aralık 2014)

Türkiye 2015 yılında 65’inci sıraya gerilediğinde Bakan Şimşek bir kez daha çıktı ve “Türkiye bağımsız kuruluşlarca hazırlanan yolsuzluk algısı endeksinde iyi bir sıralamada değil, gelişme kaydetmesi lazım, 175 ülke arasından 65’inci sıra iyi bir yer değil” açıklaması yapmıştı. (8 Ocak 2016)

***

Ve Uluslararası Şeffaflık Örgütü 2025 Yolsuzluk Algı Endeksini açıkladı. Türkiye en sert düşüşü yaşayarak 107. Sıradan 17 puan düşüşle 124’üncü sıraya indi. AK Partinin iktidara geldiği 2002 yılından daha kötü durumdayız.

Türkiye’ye 53’üncü sırayı yakıştıramayan Bakan Şimşek’in bu sıralama için bir şey söylemesi gerekmiyor mu?
Sayın Şimşek 182 ülke arasında 124’üncü sırada olması Türkiye’ye yakışıyor mu? Türkiye’nin 182 ülke arasında 124’üncü sırada olması ülkemizde yolsuzluk algısının dramatik boyutlarda arttığını gösteriyor, durumun vahameti konusunda çıkıp tek kelime etmeyecek misiniz?

Türkiye’nin 124’üncü sıraya gerilemesini ülkemize yakıştırıyor musunuz? Bu tablo karşısındaki sessizliğiniz ikrarınızın göstergesi midir? Sürpriz olmamıştır sizin için değil mi Sayın Şimşek? Şeffaflık ve demokrasi kültürünün zayıf olduğu, hukukun üstünlüğü ilkesinin alaşağı edildiği, hukukun iktidarlar elinde araçsallaştırıldığı, yargının siyasallaştığı, kuvvetler ayrılığının olmadığı, bütün yetkilerin tek elde toplandığı ülkeler yolsuzluk ve hukuksuzluk girdabının içinde kıvranır dururlar.

Ve netice işte böyle kaçınılmaz olur… 2014 yılından bu yana yaşananlar ortada, hele son bir yılda hukuk güvenliği diye bir şeyin kalmadığı bir ülke gerçeğinde, başka türlü bir sonucun çıkması mümkün müydü?