Başbakan Erdoğan’ın ekonomi dışındaki her  gerilimli gündemden siyaseten karlı çıkma pozisyonuna diyecek sözüm yok doğrusu. İşin bu boyutu siyasal özne ve alternatif tartışmasına gider. Siyasal gündemi  ve kamplaşmayı istediği gibi kurgulama  imkanı ayrıca tartışılmaya değer bir durumdur.

Ali’yi sevmek üzerine kurulu  dört dörtlük Alevilik iddiasının bir tarafı ‘memlekete komünizm gelecekse onu da biz getiririz’ noktasına gelip dayansa da biz şimdilik işin  o tarafını  bir kenara bırakalım.

Türk sağı, tam da güçlü bir tarih söylemi sergileme tercihine rağmen aynı oranda sorunlu  bir tarih hafızasına sahiptir. Osmanlıdan devralınan Sünni algının beslendiği dört halife dönemi okuması da bunun tipik yansımalarından birisidir.

Bir çok Sünni kaynakta kayıt altına alınmış olmasına rağmen Peygamberin vefatından  hemen sonra başlayan siyasi tartışmalara kulak tıkamayı tercih eden Türkiye muhafazakarları, kritik kırılmalar doğuracak  gerçeklerle yüzleşmekten de böylece uzak durmuştur.

On dört asır öncesinin haksızlıklarını bugün çözmeye çalışmak elbette anlamlı değildir.Ama üstünü örtmeye çalıştığınız ayrışmalarda yanlış yerde pozisyon almanın sadece tarihsel değil bugün için de ifade ettiği bir anlam vardır.

Hz.Ali rakipleri hatta hasımları tarafından bile ahlakı, bilgisi, cesareti taktir edilen bir isim olmuştur. Asıl ele alınması gereken nokta ise O’nun siyasal duruşudur. Bu kısa yazı ne Ali’nin siyasal görüşlerini ne de siyasal tutumlarını, önceliklerini sıralamaya yetmez. İsteyen herkes bu konuda güvenilir gördüğü kaynaklar üzerinden kimi ipuçlarına ulaşabilir.

Başbakan Erdoğan’ın Ali’yi sevmek üzerine oturttuğu Alevilik tanımlaması tam bir siyaset eşraflığıdır. Hz.İsa’yı sevince Hristiyan yada Hz.Musa’yı sevince Musevi olunmadığı gibi Hz.Muhammed’i sevince Müslüman, Hz.Ali’yi sevdiğinizde peşinen Alevi olamazsınız.

Elbette Alevilik kimsenin tekelinde olmadığı gibi, kimse Alevi olmak zorunda da değildir. Aslında yapılmak istenen de Alevilerle empati yapmak falan değil  tam da tanıyor, kabulleniyor gözükerek hiçleştirmek, aynılaştırmak, anlamsızlaştırmaktır.

‘Siz ne kadar Türk’seniz biz de o kadar Kürd’üz’ retoriğine benzer bir kurgulama  bu sefer Alevilik-Sünnilik denklemi üzerinden sergilenmektedir.

Kişileri yüceltme üzerine kurulu her türlü siyaset anlayışı sorunludur. Anlayışları, yaklaşımları tartışırken elbette kişilerin hakkını teslim eden bir yerde durmayı bilmek gerekir.

İnsan olmayı, vicdan sahibi olmayı her türlü kimliğin üzerinde görmedikçe kimlik siyasetinin insanlığın yükselişine bir katkısı olmayacaktır. Temel ve ortak insani değerlerde asgari standartları bile elinizin tersi ile itip bir kimliği, inancı yada kişileri bayraklaştırarak varabileceğiniz yer,  ancak bu semboller üzerinde yürütülecek faturası ağır kavgalar olabilir.

Ne Ortadoğu’nun gelip dayandığı Şii,Sünni,Selefi gerilimini, ne Türkiye içinde adım adım alt yapısı hazırlanan Alevi-Dindar kavgasını, bu içi boş ve hamaset yüklü söylemlerle aşamazsınız vesselam.