Sizin şimdi okuduğunuz bu satırları herhalde Türkiye’nin şimdiye kadar kaydettiği en kalabalık toplumsal olay olarak tarihimize geçecek ‘Demokrasi ve Şehitler Mitingi’ henüz yeni başlamışken yazıyorum.

Günlerden 7 Ağustos 2016 Pazar, saat 18.15.

Başından henüz üç hafta önce büyük bir sarsıntı geçmiş bir ülke Türkiye.

Türk Silâhlı Kuvvetleri (TSK) içerisinde yuvalanmış bir grup, demokratik yollardan seçilmiş meşru hükümeti devirme amacıyla harekete geçti, darbe yapmaya kalkıştı.

Mitingin adındaki ‘demokrasi’ sözcüğü buna işaret ediyor.

 Demokrasiye kast eden askerler ile destekçileri, TSK’nın demokrasiye bağlı unsurlarının darbeyi bastırmakta tereddüt etmemesi, Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın daveti üzerine meydanlara dökülen halkın tankların önüne yatma pahasına demokrasiye sahip çıkması sonucu amaçlarına ulaşamadılar.

250’ye yakın insanımız 15 Temmuz gecesi o uğurda hayatını kaybetti.

Mitingin adındaki ‘Şehitler’ sözcüğü de buna işaret ediyor.

Siyaset bilimi gözüyle baktığımızda, ‘Demokrasi ve Şehitler’ sözcüklerinin yan yana gelmesi bir oksimorondur…

O sözcüklerin normal şartlarda yan yana kullanılması düşünülemez.

Bize ve bu olaya özgü bir durumu ifade ediyor ‘Demokrasi ve Şehitler’ sözcüklerinin birarada kullanılması…

Neden öyleyse…

Normalde herhangi bir ülkede ‘askeri darbe’ sahneye konulduğunda ya başarılı olur, ya da devletin başka birimleri duruma vaziyet eder ve başarıya o sebeple ulaşamaz.

Askeri darbenin halkın kendisini tanklara siper ederek, canını feda ederek bir askeri müdahaleyi boşa çıkardığı, demokrasi için şehit olmayı göze aldığı pek görülmemiştir.

‘Demokrasi ve Şehitler Mitingi’nin siyasi tarihimizin en büyük kalabalıklarını biraraya getirmesi de halkımızın kararlılığının bütün dünyaya ilânıdır.

Mitingin yalnızca iktidar partisi mensuplarının katılımıyla yapılmaması, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın daveti, bir eksiğiyle Meclis’te temsil edilen siyasi partilerin liderlerinin katılımı ve devleti oluşturan asker-sivil bürokrasinin en üst düzeyde yerlerini almasıyla bütün millete mal edilmesi önemlidir.

Bir yönüyle millet devletine sahip çıktı bu miting sayesinde…

Artık görülmeli…

Ülkemize dışarıdan bakanların şu gerçeği anlamaları şart: Türkiye halkı olgun bir demokratik yapıya sahip olmak arzusunda; bunun için en değerli varlığını, canını, bile feda etmeye hazır.

Dışarıdan veya içeriden müdahalelerle bu kararlılığının bozulmasını istemediği gibi, müdahale gördüğünde onu boşa çıkartmaktan da geri durmuyor.

Hadi yabancılar bunu anlamıyor, ama darbe yoluyla sonuç almaya kalkıştıklarına bakılırsa içimizden birileri de milletin bu özelliğini anlamaktan gâfil.

Milyonlarca insanın İstanbul’da ve Türkiye’nin hemen her köşesinde toplanmasının anlamını hiç değilse bugün idrak etmeliler.

İnsanlar biraz da bu gafleti tel’in ediyor meydanları doldurarak…

Gaflet içerisinde olanlar kendilerine dönük öfkenin yoğunluğundan şaşırmış olabilirler. Oysa, ‘din’ adına ortaya çıkmış olanlar dinin esaslarına herkesten fazla riayet etmek zorundalar.

Dini istismar ederek din-dışı sonuçlar almaya kalkışmak her şeyden önce dine aykırıdır.

Bu hassasiyete uymak yerine din tarafından reddedilmiş bir yola saptıklarında…

Devleti ele geçirmek gibi üzerlerine vazife olmayan bir yanlışlığa sürüklendiklerinde…

Bu hedefe varmak için çeteleştikleri ve kendileri dışındakilerin hak ve hukuklarına tecavüz etmeyi bile kendilerine reva gördüklerinde…

Milyonların öfkesinin hedefi haline gelirler…

Önceleri kendilerine hayırhah gözle bakanların bile öfkesine muhatap olmaya başlarlar.

Henüz siyasi konuşmalar yapılmaya başlamadan bu satırları kaleme alıyorum. Hiç kuşku duymuyorum, bu muazzam kalabalığa bakan siyasiler de, milletin beklediği mesajları verir ve meydanlara toplanan insanlarımızın ruh haline sahip çıkarlar.

 Saat şu anda 19.00.