Gölcük’te çalışıyorum. Dersten çıkınca her zaman olduğu gibi Töb-Der’e gittim. Aga Bulgaristan göçmeni. Lokalin çaycısı.Ona şube başkanı olarak insanca davrandığım için aramız iyi.Akşamüstü arkadaşlar evlerine gittikten sonra oturur sohbet ederiz.Bana geldiği yeri Kırcali’yi anlatır.

“(…)Bir gün “Başkanım sana bir komşumu,komşu değil be ya,toplama kampı arkadaşım Dimitri’yi anlatcem. Bilirsin,okumuşsundur.İkinci Dünya Savaşında Almanlar Bulgaristan’ı işgal etti.Ben tanımazdım,çok gominist varmış”.Her taraftan toplayıp kampa götürmüşler.Duyuyoruz azılı olanları kurşuna dizmişler.Beni de aldılar evden.Bulgarca bilirim,komşulardan öğrendim.Dimitri’yle ahbap olduk.Savaş bitince almanlar yenildi.Bizi saldılar.Dimitrov’u bilirsin, gominist.Bulgaryayı sosyalist yapıyor.Milisler orayı burayı basıp faşistleri,Alman işbirlikçilerini götürüyorlar.Onları asıp kesiyorlarmış.Öyle söylentiler var.

Bir gün bize geldiler.”Seni Sofya’dan istiyorlar” dediler bana. Akım bokuma karıştı. Beni neden istesinler.Bindik cipe.Vardık Sofya’ya.İki milis aldılar beni.Koca bir bina.Merdivenleri çıktık.Bir kapıdan saldılar beni içeri.Kocaman bir masada kamp arkadaşım Dimitri oturuyor.Kalktı ,gülerek  sarıldı bana.Nasılsın Hüsmen,bir şeye ihtiyacın var mı,söyle lütfen?

“Len” dedim “Allah belanı versin, korkudan donuma sıçırttın beni”  “Korkacak bir şey yok.Ben komünist partisi merkez komitesi üyesiyim.Korkma sana kimse dokunamaz “dedi.Beraber yemek yedik.Rus votkası içtik.Sohbet ettik.Beni ciple eve yolladı.

Hasan başkanım o günden beri gomünistleri severim.Sen de öyleymişsin.Öyle diyorlar.Seni de severim şart olsun”

O günden sonra agayla daha yakınlaştık, lokalde herkes gittikten sonra bir iki kadeh rakı içip sohbet ettik.

İki üç ay sonra bir gün adetim olduğu üzere dersten çıkınca

Töb-Der’e gittim. Lokalde dört beş emekli öğretmen vardı. Biri gaste okuyor, diğerleri okey oynuyor. Aga çay ocağındaki taburesine tünemiş canı sıkkın görünüyor.  ” Oş gelmişsin başkan” dedi. ”Hoş bulduk Aga, hayrola?”   “Yok, bi şey be yahu!”    “Var var, yüzünden düşen bin parça”  “Boş ve be başkan, ne sen sor, ne ben süyleyeyim  “Uzatma, kızacağım bak!”   “Dün akşamüstü erkesler gitti. Bi küçük rakım vardı. Açtım bir duble doldurdum, biraz da penir koydum önüme. Kırcali düştü aklıma. Hülyaya daldım.Öyle geçmiş günler falan.Komşu kızı Asibe. Çok güzeldi kaltak.Saçları sarı,kalçasını döver.Ben aşığım.Yanarım yağlı çıralar gibi.Yüz vermez kahpe.Daldım o günlere öyle içerim.

Baktım rakı bitmiş, vakit geç, kafam kıyak.Kitledim kapıyı eve gittim.

Karı yatmış.İşeyip ben de yatacağım.Pantolonun fermuarını indirdim.Aleti elime aldım.Sağa sola sıçramasın karı kızar diye deliği nişanladım.Başladım işemeye.Garip bi şey oldu.Bacağıma bir sıcaklık gelir.Baktım pantolon ıslanıyor.Alet elimde başı deliğe dönük.Allah Allah nasıl benim bacağım ve pantolon ıslanır.Elime yeniden baktım.Ne göreyim be yahu.Elimde alet değil pantolonun kayışını tutuyorum..Hay aksi şeytan!”   “Gülme be yahu başkan, karıya rezil olduk. Pantolonu çıkardım. Banyoda yıkayacaktım. Gürültüye bizim ki uyandı. Beni gördü” “ Gecenin bu vakti naparsın be Hüsmen?” “Git yat görmesin gözüm seni kadın!”  diye öfkeyle haykırdım. Napsın fukara, tırsdı, gitti. Bak başkan allahını seversen kimselere söyleme bunu. Karıya rezil olduk. Annamıştır haspa. Bi de muallimlere rezil olmıyam.”dedi