Kurban Bayramı, biz müminler için dinî bir bayram. Hz. İbrahim’in, Allah’ın talebi üzerine oğlu Hz. İsmail’i kurban edecekken, bir koçu kurban etmesi sadece bir hikâye değil. Kur’an’dan okunduğunda, inananlar için de, inanmayanlar için de beyinleri, mantığı, aklı zonklatan bir sınav…

İnanmak ya da inanmamak bir tercihtir. Zaten hayatımızın bütünü bir tercihtir. Ömür denilen yolda, durmadan karşılaştığımız kavşaklarda, hep tercih yapıyoruz. Bu açıdan mümin olmayı tercih ettiğinizde, inanmayan birinin “saçma” deyip geçtiği ya da “tesadüf” deyip kenara çekildiği yerlerde, siz derin düşüncelere, tefekkür vadilerine gidiyorsunuz. “Allah, dağına göre kar verir”, “insana taşıyamayacağı yük teklif edilmemiştir” diye düşünüyorsunuz. Allah, en zorlu sınavlardan peygamberlerini, en sevdiklerini geçirmiştir. Onlar da asla şikâyetçi olmamışlardır.

En büyük yol ayrımında, tercihinizi inanmaktan yana yapınca “kulluk” şuuru ile başka tercihlere de yöneliyorsunuz. “Allah’a kulluk” bir kölelik tercihi değildir. Size bahşedilen onur ve hürriyetten vazgeçmek değil, tam tersine dünyevi bütün kulluklar karşısında onurunuzu korumanın yegâne yoludur. İnsan-ı kâmil olma yolunda ilerlemenin de önünü açıyor. Zaten Allah’a kulluğa itiraz edenlerin, nelere kul olduğunu görünce, tercihiniz için hiç pişmanlık duymuyorsunuz.

Kulluk şuuru, en güzel tercih olarak karşınıza, “Allah’ın rızasını kazanma”yı getiriyor. Allah için yaşamak, Allah ile irtibatı, hayatın gayesi bilmek ve sadece Allah’ın rızasına kilitlenmek. Bu dünyada en pahalı şeyin, Allah’ın rızasını kazanmak olduğunu bilmek...

Belki temsil kabiliyetimizden, belki tam anlatamayışımızdan, “Allah’ın rızası için gayret ediyoruz” derken, ikna edemediklerimiz oluyor. “Yok, sizin başka emelleriniz var” deniyor. “Sizin ajandanızda neler olduğunu biz biliyoruz” deniyor. Hiç unutmuyorum, 25 yıl kadar önceydi, ilgilendiğimiz bir gencin babası, “Lütfen doğruyu söyleyin, sizin bu işlerin arkasında ne var?” demişti. Ben, “Sadece yemin edebilirim, vallahi Allah’ın rızasından başka bir şey yok.” diyebilmiştim. Evet, sonraları samimi oldukça bizleri kabullendi, sımsıcak bir dost olduk ve ruhunun ufkuna öyle yürüdü.

Allah rızası için yaşamak, her işte O’nun rızasını gözetmek aslında problemleri çözen sırlı bir anahtar. Zira problemlerin çoğu bu dünyada, nefislerimizi aşamamaktan kaynaklanıyor. Hırslarımız, beklentilerimiz ve nefis denen içimizdeki düşman, bizi biz olmaktan alıkoyuyor. Nefisleri aşabilmenin tek yolu sadece ve sadece Allah’ın rızası, Allah’ın hatırıdır.

Kaynanası ile problemini aşamayan bir gelin, “bu meseleyi eşinizin hatırı için değil, Allah’ın hatırı için aşmaya çalışsanız. Kimse için değil, sadece Allah’ın rızasını umarak katlanmayı bir daha deneseniz” tavsiyesine uysa, görecektir ki, zorlardan zor bir geçidi öyle kolay geçecektir ki…

Müminlere bakan yönüyle Allah’ın rızası, bir hedeftir. Ama aynı zamanda herkes gibi biz de yaşadığımız çağın çocuğuyuz. Bir de topluma bakan yönümüz var. Buradaki problemler için de çözüm; evrensel insani değerlerde buluşmaya, herkesin konumuna saygılı olmaya, paylaşmaya, hukukun üstünlüğüne ve adalete dayalı demokrasidir…

Bir yandan kulluk şuuru ile Allah’ın rızasını kazanma, diğer yandan kendimiz kalarak saygı, sevgi, hoşgörü, uzlaşma diyebilme. Gönüllerin fethedildiği ne güzel bayramlar olurdu o günler... Okuyucularımızın bayramını tebrik ediyorum.