Bu iş böyle sürüp gitti. Her seferinde ABD’nin isteklerine, siyasetine ters düşen “götürüldü” ve yerine ABD’ye geçici de olsa biat edenler getirildi…

Onların iktidarı ise geçici oldu çünkü arkalarında halk desteği, halk iradesi yoktu. Çünkü yıl dönümünü kutladığımız İstiklal Marşı şiirinde dediği gibi “medeniyet dediğin tek dişi kalmış canavar” ama bizi tarif eden satırlar:

“Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım.

Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!

Kükremiş sel gibiyim: Bendimi çiğner, aşarım;

Yırtarım dağları, enginlere sığmam taşarım.”

İşte bu ruhla 1960 darbesini rahmetli Adnan Menderes’e diş geçiremeyen Amerikalılar yaptırdı ama halk gümbür gümbür Çoban Sülü’yü yani rahmetli Süleyman Demirel’i iktidar yaptı. Amerikalılar Demirel’e afyon ekimini yasaklatmayı başaramayınca onu 12 Mart 1971’de alaşağı ettirip Nihat Erim kukla teknokrat hükümetini partiler üstü olarak göreve getirdi… 

Amerikalılar seçilmiş hükümetlere Yunanistan’ın NATO’ya geri dönüşünü kabul ettiremeyince 12 Eylül 1980’de darbe yapıp Kenan Evren Cuntasına Yunanistan’ın NATO dönüşü için yeşil ışık yaktırdı… Ama halk Cuntayı affetmedi ve ezici çoğunlukla askerlerin uyarılarına rağmen Turgut Özal’ı iktidar yaptı…

Aynı şey 28 Şubat 1997’de rahmetli Başbakan Necmettin Erbakan’ın başına geldi. Ülke ekonomisini hortumlayanlara karşı havuz sistemi kurdu ve milli savaş sanayii kurmaya kalktı… Yine ABD affetmedi…

Ama halk bu sefer Recep Tayyip Erdoğan’ı iktidar yaptı ve 15 Temmuz 2017’de kanlı darbe girişiminde görüldüğü gibi destan yazarak oyuna da sahip çıktı.

Yani bu filmi tekrar tekrar bize seyrettirmeye çalışıyorlar ama çok şükür halk uyandı ve ezber bozuyor. Artık ne çılgınlar zincir vurabiliyor ne de darbelere pirim veriliyor.