Yüz yıllık Kürt meselesi gibi derin ve yaygın bir sorunun birkaç ayda çözülemeyeceği açıktı... Ama şu da çok açık ki, Kürt toplumunun ana gövdesi diyebileceğimiz önemli kitle barışı satın aldı ve oradan geri dönüş mümkün değil.

Hükümet de Gezi sonrası yaşanan gelgitlere, provokasyonlara rağmen ısrarla"çözüm süreci"nin arkasında duruyor.
Görünen çözüm sürecinin ana rotasında bir değişimin olmadığı...
Peki, Cizre ve Lice'de olanlar ne?
Şu çok net bir biçimde ortaya çıktı; Barış gibi yüzyıllık bir özlemi, bizzat o bölgede iç çatışmayı yaratan "eski devlet" ve "eski siyasi örgüt" kadrolarıyla gerçekleştiriyoruz.
Hala ne devlet kadroları, ne de BDP-PKK hattındaki siyasi aktörler barış dilinin gereğini tam olarak yerine getirmiş sayılmaz. Bu nedenle zaman zaman bu tür sıkıntılar karşımıza çıkacak.
Cizre'deki o siyah gömlekliler tam da bu eski aklın 70'leri çağrıştıran tiyatrosu gibi...
PKK yönetimi doğal olarak bunu kabul etmedi ama görünen köy de kılavuz istemez. Cizre gibi "kuş uçsa PKK'nın haberi olur" denilen bir ilçede "çocukların" kendi kendilerine böyle bir işi organize etmeleri gerçekçi değil.
Ya PKK "biz bölgede hakimiz" mesajı vermek için sağ gösterip sol vuruyor. Ya da PKK içinde, çözüm sürecinden hoşnut kalmayan bir akıl, "sorun" çıkartmak istiyor.
BDP-PKK hattının birinci yaklaşıma ihtiyacı yok. Eğer ikincisi doğruysa bu da Öcalan'ı itibarsızlaştırma çabası.
Ayrıca şu da görülmüyor; BDP-PKK hattı bu bölgede yerel iktidar. Sanıyorum bunun farkında değiller ki hala eski yöntemlerle siyaset yapılıyor.
Çözüm süreci bunu daha da geliştirebilecek sivil kanalları açacakken, "sorun" çıkartmak kimin işine gelir anlaşılır gibi değil.
Devletin olup bitenleri fark etmemesi de ayrı bir sorun. 

Lice'de karakola karşı çıkanlar 
Cizre meselesinin barış sürecini nasıl etkileyeceği belli değil ama üzerine Lice olayı gelince işin rengi biraz değişti.
Bölge yeniden gerilimli bir havaya büründü.
Kayacık köyündeki o karakolun yeni olmadığı biliniyor. Bu bilindiği halde neden önceki gün "karakol yapımı" sorun haline geldi?
Tanıklar, olayın Kayacık köylüleriyle sınırlı olmadığını bölgede başka köylülerin de devreye girdiğini söylüyor ve uyuşturucu eksenli sosyolojik yanına dikkat çekiyor. Bu da işin başka bir boyutu...
Cizre'de nasıl o görüntüler eski siyasi aklı hatırlatıyorsa Lice'de de devlet görevlilerinin kurşun sıkması eski devlet refleksini hatırlatıyor.
İkisi de ürkütücü... 
Barışı, bu eski aklın tezgâhlarına feda etmemek gerekiyor.

Aydınlar "kaygı" yarattı

 Gezi olayları deyim yerindeyse tam bir turnusol kağıdı oldu.

Aydınların "kaygılıyız" bildirisini okuyunca bunu daha net gördüm.
Türkiye yüzyıllık bir Kürt meselesini çözerken bir grup aydının, onca demokratik açılımı yok sayması hiç hakkaniyetli değil.
Eğer bir parça insaf varsa çok uzağa gitmeye gerek yok, dönüp o bildiriye imza atanlara bakmak bile yeterli...
Son on yılda AB'yle ilişkilerden, Kürt meselesine, Alevilerin görünür olmasından azınlık vakıf mallarının iade edilmesine kadar onlarca önemli adım atılırken karşı çıkacak, küfredeceksiniz sonra da nefret dilinin sona ermesinden söz edeceksiniz.
Kim inanır?
Daha ilkesel bir şey var; bırakın aydın olmayı bir insan "Darbeler önümüzü açtı"diyen birileriyle aynı bildiriye nasıl imza atar?
Dindarı aşağıla, Kürdü dışla, darbelerden medet um... Sonra da tarihi bir süreçte "kaygılıyız" diye ortaya çık. Hiç samimi değil.

http://www.sabah.com.tr/Yazarlar/ovur/2013/06/30/cizre-ve-licede-olanlar