Olağanüstü Hal ve kanun hükmündeki kararnamelerle ülkeyi, Türkiye gibi zor bir ülkeyi yönetmek bile kolaydır.

Demokrasinin bütün kurallarına uyarak ülke yönetmek ise kolay değildir. Demokraside yönetenin her stediğini yapmasını engelleyen denetim sistemleri esastır.

15 Temmuz’dan bu yana, yaklaşık 5 aydır Türkiye kanun hükmündeki kararnamelerle yönetiliyor.

Demokrasiyi gömecek bir darbe girişiminin ardından, soruşturmaların hızlı yapılabilmesi için,yargının hızlı ve etkili çalışabilmesi için olağanüstü hal ilan edilmesine kimse karşı çıkmadı.

Ancak kanun hükmündeki kararnamelerin kullanılma şekliyle ilgili pürüzlerin giderilmiş olduğunu söylemek de kolay değil.

Kanun hükmündeki kararnamelerle, daha önce suç olmayan fiillerin suç muamelesi görmesi, yeni suçlar ihdas edilmesi de hukukun temel ilkeleriyle çelişmektedir.

15 Temmuz temizliğinin yanında HDP-DBP tasfiyesinin en sert yöntemlerle yapılması da tabloyu daha karanlık hale getirmektedir.

Bugünlerde “at izi it izine karıştı” deyimi çok kullanılıyor, ama ne yazık ki bu durumlara çözüm getirecek herhangi bir adım da atılmamaktadır.

Yazarlar, gazeteciler, akademisyenlerin tutukluluk halleri devam ettikçe, manasız ve içi boş davalar üst üste yığıldıkça “normale dönüş” daha zor olacaktır.

Olağanüstü hal ve kanun hükmündeki kararnamelerle yönetmek bugün kolaydır. Bunların yarattığı tahribatları ise ilerdeki günlerin ciddi güçlükleridir.

Tabii ki ülkemizin üzerinde dolaşan tehlikeler vardır, ama bunları “fobi” haline getirmek bu tehlikeleri savuşturmaya da engel teşkil eder.

Olağanüstü hal ve KHK’larla yönetmek düzeninden ne kadar erken çıkarsak, demokratik kurumların onarımı için o kadar zaman kazanabiliriz.

“Şanghay 5’lisi” de yok Ortadoğu’nun ikinci sınıf ülkeleri arasına çekilmek de yok. Demokratik ülkeler topluluğu içinde bir an önce tekrar yerimizi almak var.

Başlangıç noktası da olağanüstü halin kalkması ve hapishanelerin ciddi şekilde boşalması.