Remezan’ın ilk Cuması.  Benim de köydeki evde ilk sabahım. Hane halkı babamın ameliyatı nedeniyle şehre taşındı. Ameliyat başarılı geçince, benim şehirde kaldığım her gecenin ıstırap olduğunu bilen babam “Uşağum benim durumum iyi, sen istersen köye çık”  dedi. Zaten ben son cümlesini duymadan şehre çok yakın olan Ayane dağının eteğinde olan köydeki eve doğru yola koyulmuştum bile…

Her şeyden önce babamın ameliyatı nedeniyle birkaç gün sonra memlekete gelecek kardeşlerim, kocaları ve yeğenlerim sayesinde her odası dolacak ve epey bir gürültünün çıkacağı evin sessizliğinin tadını çıkarmak istiyordum.

Bu yazıyı da ahşap, iki kapılı dede evinin yerine yapılan Kaçkar manzaralı baba ocağının balkonundan yazıyorum. Kalabalık bir aileye uygun olarak oldukça geniş yapılan evde bir başına kuş sesleriyle birlikte inceden yağmurun izin verdiği ölçüde yazımı tamamlamaya çalışacağım. Remezan ayı boyunca kalacağım Apiça’da köy hallerini ve Remezan’da yaşananları, tembelliğimi de yenerek, yazı dilimin el verdiği ölçüde aktarmaya çalışacağım. İlk yazının kusuruna bakmazsanız sevinirim.

Çarşamba günü Rize’ye geldim. Havaş’tan iner inmez taksiye binmek için tereddüt geçirdiğimi gören şoför “Ne bakayisun hemşerim, paran yoksa hayrumuza getiriruk”dedi. Benim derdim başkaydı oysa. Babamın 10 yıl önce Rize’de aldığı evin mahallesinin adını unutmuştum. Zaten o evde hiç kalmamıştım. Son yıllarda beton yığını haline gelen çocukluğumun bu güzel kentinin hali canımı acıttığı için Rize’ye geldiğimde zamanımı şehirden çok köyde ve dağda, bayırda geçiriyordum.

Taksiciye “gideceğim mahallenin adını unuttum, hatırlamaya çalışıyorum” dedim. Mahallelerin adını saymaya başlayan taksici bir yandan da bavulumu bagaja koydu. Ve “İstanbul’dan mı geliyorsun”la muhabbet başladı.

-Tayyip de adaylığını açıkladı.

-Dün açıklamıştı.

-İlk turda kazanır mı sence? (Cevap vermemi beklemeden) Çok rahat kazanır…

Çatı adayı hakkında ne düşünüyorsun, diye sordum taksiciye.

O ana kadar sakin sakin konuşan adam birden bire herhangi bir Rizelinin olağan haline büründü ve sesini de hafif yükselterek konuşmaya başladı. “Bu çati adayi var ya çati adayi… Ben seni tek başina dovemeyirum birlikte toplanup dovelum adayidur. Bu delikanliluğa siğmaz…”

Bunu söyledikten sonra sen ne düşünüyorsun der gibi yüzüme baktı. Benden ses çıkmayınca devam etti. “Tayyip onları ister teker teker, ister toplu halde yine yener…”

Daha Apiça’ya gelemeden Çamenun imamı Tuncay Hoca’nın Cuma namazına davet eden selası duyuldu. Apiça’daki her kişi davete icap eder. Ben de yazıya nokta koyup çameye doğru yola koyuldum. Apiça’da insan, bağ bahçe ve Remezan hallerini yazma sözü  vererek iyi Remezanlar diliyorum…