Böyle olacağını biliyorduk...

AKP'nin, PKK'nin sınır dışına çekilme sürecini kendince düşman karşısında kazanılmış bir zafer gibi sunacağını, üstelik bunu sadece MHP tabanını rahatlatmak için değil, kendi bünyesinde de bu milliyetçi kodları taşıdığı için yapacağını biliyorduk.

Bunun son örneği, Bülent Arınç'ın, PKK'nin çekilme süreci ile "'Niye gidiyorsunuz daha karpuz kesecektik' deme imkanımız mı var? Cehennemin dibine gitsinler gidiyorlarsa. Bundan bizim sevinmemiz gerekmez mi?" demesi oldu.

AKP'nin "artık anneler ağlamasın, kimse ölmesin" ile "cehennemin dibine gitsinler" arasında sürekli gidip gelen bu söylemi, "süreç" diye geçiştirilen ve aslında adı Kürt sorununun çözüm süreci olan bu adımların, gerçekten Kürt sorununun çözümüne hizmet etmesi gerektiğini düşünen ve "Çözüme Evet" diyenlerin müdahalesini gerektiriyor.

Bülent Arınç uzayda yaşamıyor. Aylardır bu ülkede olup bitenleri cümle alem gibi o da biliyor.

Bülent Arınç'a, yıllardır açık ya da gizli bir şekilde, sınır dışına çekilmesi için PKK ve Sayın Abdullah Öcalan ile görüşenin kendi hükümeti olduğunu hatırlatmaya gerek yok. Yanlış anlamayın, bu görüşmeleri sorgulamıyorum, sonuna kadar destekliyorum.

Bülent Arınç, "'Niye gidiyorsunuz daha karpuz kesecektik' deme imkanımız mı var?" diye sorarken, yani aslında "'Niye gidiyorsunuz daha karpuz kesecektik' deme imkanımız yok" derken çok haklı. Hükümetin bunu deme imkanı yok. Çünkü bunu demenin sonucu savaş. Yine yanlış anlamayın, bunu da tehdit olsun diye söylemiyorum, 30 yıldır var olan gerçeklik bu olduğu için söylüyorum.

Bu ülkede yaşayan küçücük çocukların bile bildiği bu gerçekleri tabii ki Bülent Arınç da biliyor.

Peki o zaman tüm bunları bile bile bu sözleri neden söylüyor? Kime söylüyor?

Arınç, AKP'nin içinde ve tabanında da hiç azımsanmayacak bir yere sahip olan tipik Türk milliyetçiliği/ırkçılığı refleksiyle davranıyor. "Düşmanı deniz döktük" palavrasının bir benzerini farklı kelimelerle ama aynı ruh haliyle ve zihniyetle bir kez daha yutturmaya çalışıyor. "Devleti ve milletin bekasına ve bölünmez bütünlüğüne " halel gelmediğine hem kendi tabanındaki hem de diğer kesimlerdeki milliyetçileri ikna etme çabasına girişiyor.

Halbuki unutmayalım ki Kürt sorununun çözüm süreci olan bu süreç, bu ülkede milliyetçilerin/ırkçıların ikna edilmesiyle değil, onlara rağmen başladı. Eğer dört aydır tek bir kişi ölmediyse bunu milliyetçilerin ikna olmasına değil, onlara rağmen atılan adımlara borçluyuz. Dolayısıyla bu süreç bundan sonra da onların ikna edilmesiyle değil, onlara rağmen ilerleyecek. Akil insanlar toplantılarını Türk bayraklarıyla basanlar bu sürece hiçbir zaman ikna olmayacaklar. Onların başına gelebilecek en hayırlı şey, Kürt sorununun çözülmesiyle birlikte hayatımızdan sonsuza kadar çıkıp gitmeleri olacak.

Arınç'ın bu sözlerinin zaten bugüne kadar insanların ölmesini umursamayanların, hatta savaşın devam etmesini isteyenlerin üzerinde bir etkisi olmayacak ama Diyarbakır'da, Van'da, Hakkari'de yaşayan Kürtlerin üzerinde bir etkisi olacak. Hiç şüpheniz olmasın, Kürt halkı kendisine "cehennemin dibine gidiyorlarsa gitsinler" denmiş olarak algılayacak.

Şundan endişem yok, Kürt halkı, Bülent Arınç'ın terbiye sınırlarını aşan sözlerinden dolayı çözüm sürecine sırtını dönmeyecek kadar çok badire atlattı. Çoğu zaman cehennem bu topraklar, bu devlet oldu onlar için. Onlar yine de barış dediler, sınır dışına çekilmek de dahil olmak üzere barış için ne gerekiyorsa yaptılar.

Benim endişem, bizden Batı'da yaşayanlardan yana. Bizim, sınır dışına çekilmek suretiyle bir kez daha uzatılan bu barış eline yanıtımız "cehennemin dibine gitsinler" denmesine izin vermek mi olacak yoksa bu eli tutmak ve buradan da barış eli uzatmak mı?

Benim yanıtım belli, ben o eli tutanların ve "Çözüme Evet" diyerek Batı'dan da barış eli uzatanların safında olacağım.

Yolları açık olsun...