Başlıktaki soruya Suriye’deki Sünniler’i kim korudu ki şeklinde cevap verilebilir. Veya insan hakları ihlalleri çoğunluğa yapılırken duyarsız kalınıp, azınlıklar mevzu bahis olunca bu ihlallerin gündem olmasındaki ikiyüzlülük vurgulanabilir. Bunlar meşru ve haklı itirazlardır.

Lakin tüm bunlar çok ciddi bir sorunla karşı karşıya olduğumuz gerçeğini değiştirmiyor.

İnsan Hakları İzleme Grubu (Human Rights Watch) geçtiğimiz hafta tüyleri diken diken edici bir rapor hazırladı. Suriye’de Nusayriler’in yoğunlaştığı sahil bölgesi olan Lazkiye’de yaşanan bir katliama ilişkin bir rapordan bahsediyoruz. Ağustos ayında gerçekleşen katliamın Nusayri yerleşim birimlerini hedef aldığı, 190 sivilin öldürüldüğü ve 200’e yakın sivilin esir alındığı tespit edilmiş.

Katliamdan sorumlu ana gruplar arasında bekleneceği üzere el Kaide’nin Suriye şubesi olarak görülen "Irak Şam İslam Devleti" ve "Nusra" örgütünün isimleri sayılıyor. Ancak bununla beraber bugüne kadar ismi zikredilen gruplardan farklı olduğu düşünülen Selefi örgüt Ahrar el Şam da katliamın failleri arasında.

Açıklanan rapor ve bu katliam Suriye İç Savaşının dönüm noktalarından biri olacak. İlk defa Esad’a karşı savaşan gruplar insanlığa karşı suç işlemek ile suçlanıyor. Ve ilk defa Nusayriler’e karşı sistematik bir katliam gerçekleştiği kayıtlara geçiyor...

Savaş çirkin bir insanlık durumudur. Mezhepsel motivasyonlarla başlamayan Suriye devriminin uluslararası kamuoyunun basiretsiz politikaları nedeniyle zaman içinde çirkinleşeceği, araya giren kan nedeniyle eski komşuların yeni düşmanlar olacağı öngörülemeyecek bir seyir değildi.

Beşar Esad kendi mezhebine yapabileceği en büyük kötülüğü yaparak Sünniler’in gözünde Nusayriliği katliam ve dikta ile özdeşleştirdi. Bu anlamda Esad’ın Nusayriler’in hamisi olmayı bir yana bırakın, katili olduğunu söylemek yanlış olmayacaktır.

Ancak geldiğimiz noktada Esad’ı lanetlemek karşı karşıya olduğumuz soruna derman olmayacak. Suriye’de derinleşen mezhepsel gerginlik ve intikam saldırılarını önlemek için sahada kontrol edilemeyen grupların zayıflatılması ve bunlara alternatif olarak ılımlı grupların güçlendirilmesi şart.

Bugüne kadar Özgür Suriye Ordusu’nun Nusayri yerleşim birimlerini ve sivilleri hedef almaması, dürüst olmak gerekirse, merhamet duygularının derinliğinden kaynaklanmıyordu. Uluslararası kamuoyundan bekledikleri destek için gerekli olan meşruiyet kaygılarından kaynaklanıyordu. Nusayriler’e yönelik katliamlar ‘desteklenen’ değil, ‘desteklenmeyen’ gruplar tarafından gerçekleşiyor. Bağımsızlık, kontrol edilemezliği de yanında getiriyor…