Devlet dediğin soyut bir kavram. Onu somut halde karşımızda görmemizi sağlayan elbette yine insanlardır. ‘Kutsal Devlet’diye slogan atılmasını da ‘Katil Devlet’ diye slogan atılmasını da belirleyen devletin yetkisini kullanan insanların icraatlarıdır.

Devletin imkanlarını, binalarını, araçlarını, silahlarını, mühimmatını kullanan insanlar vatandaşına karşı suç işlediğinde pratik olarak devlet çöker. Devlet görevlisi eli silahlı bir insanı çeteci olmaktan, gaspçı olmaktan, katil olmaktan ayıran özellik hukuki olmasıdır. Hukuk, devletin devamını sağlamak için vatandaşı silahlı külahlı devlete karşı korumakla mükelleftir.

Korumaktan vazgeçerse devlet gayrı meşrulaşır. Devlet imkanlarıyla hırsızlık yapan, insan öldüren bir görevli cezasız kalırsa o saatten itibaren devlet hırsızdır, katildir.

Devletin itibarını geri kazandıracak olan hukuktur. Devleti yeniden inşa edecek olan adalettir.

Peki devletin yetkileriyle donatılmış bir görevli, vatandaşının can ve mal güvenliğini tehdit eden bir suçluya kendisini yakın hissederse ne olur?

O suçlunun işini kolaylaştırırsa, cinayet işlemesine yardımcı olursa, delilleri örtbas ederse, ilişkilerini hasır altı ederse, katilin itibarını gözetirse ne olur?

Bir kez oldu mu geri dönüşü çok zordur

Ogün Samast örneğinde gördüğümüz gibi Samast’ın başındaki beyaz bere devletin kafasına geçer. Beyaz bereli devlet yeni cinayetlerin kaynağı olan bir bataklığa dönüşür. Ülkenin bakanı Taksim Meydanı’nda konuşurken veya bir futbol müsabakasında tribünlerde binlerce insan ‘Hepimiz Ogün Samast’ız’ diye bağırır. Cinayet ve suç meşrulaşırken devlet nizami olmaktan çıkar. Devlet,‘Katil Devlet’ diye bağırarak maskesini düşürenleri tutuklamaya çalışmaktan başka bir halta yaramaz hale gelir.

Bayrak önünde katille fotoğraf çektiren emniyetçiler terfi üstüne terfi alır.

Siyaset, parti binalarına katilleri gizleyen suç örgütlerine dönüşür.

Bu bir kez oldu mu geri dönüşü çok zordur.

‘Ali İsmail’i arkadaşları öldürmüştür’ diyen vali, cinayetin üzerine giden gazetecileri tehdit etmeye başlar.

Ülkenin başbakanı devletin katlettiği 14 yaşında bir çocuk için“Cebinde misket vardı, hak etmiş” der. Çocuğun annesini kalabalıklara yuhalatır.

Aynı başbakan, cemevi bahçesinde polisin kafasından vurarak öldürdüğü bir yurttaşın ardından “Polisin sabrına şaşırıyorum”der.

İlçe kaymakamları çakma sosyal medya hesaplarıyla cesetlere işkence eden polis fotoğraflarını övgüyle paylaşır.

Ölü kadınların çıplak bedenleri devlete zimmetli fotoğraf  makineleriyle servis edilir.

Zırhlı araçların ardına bağlanmış cesetler yollarda sürüklenir.

Çünkü devlet suçu sevmiştir artık.

Hukukun dışına çıkma özgürlüğüne kavuşmuş devlet suçu bir baskı aracı olarak kullanmaktan korkmaz.

Hırsızlık da, gasp da, cinayet de devleti elinde tutanların mükafatı, ganimeti haline gelmiştir.

Polisin korkusuzca seri katillerle selfi çektirmesi bu özgüvenden gelir.

Mail kutumdaki JÖH, PÖH mensuplarından gelen onlarca tehdit mesajı buradan cüret alır.

‘Kes lan sesini, siktir git bu ülkeden’ diye tweet atan sosyal medya hesabının bir hakim çıkmasının enteresanlığı bundandır.

Hırsızlıkların kolayca sümen altı edilebilmesi hukukun çökmesinden kaynaklanır.

Devlet artık ölmüş, geriye suç kalmıştır.

‘Umutlandıran’ haber

Fakat dünkü Hürriyet gazetesinde, sevgili dostum İsmail Saymaz’ın yaptığı bir haberi okuyunca biraz olsun umutlandım.

Bu ülkede hala adalet ve hukuk olduğuna dair inancım tazelendi. Çocuklar gibi şen oldum.

Adalet, kendi içinden çıkan bir suçluyu tespit etmiş ve tepesine çökmüş.

Hızlı soruşturmalarla suçlunun bütün kötülüklerini ortaya çıkarmaya azmetmiş.

Bahsettiğim suçlu geçtiğimiz 25 Mart’ta İstanbul İstinaf Mahkemesi üyeliğine atanan hakim Kemal Şahin. Atanmadan beş gün sonra, geçen üç ay içerisindeki Facebook ve Twitter paylaşımları nedeniyle Şahin’e HSYK tarafından soruşturma açılmış. HSYK 3. Dairesi de 7 Nisan’da soruşturma izni vermiş.

Kemal Şahin, devletimizin itibarını ayaklar altına alan öyle suçlar işlemiş ki okuyunca dudağım uçukladı.

Sükunetinizi kaybetmezseniz birkaçını buraya yazacağım:

• Facebook hesabında, ‘Türkiye Barolar Birliği’den Tahir Elçi’ye Destek’ başlıklı yazıyı, ‘Terörizm torbasını meşrulaştıran bir açıklama’ diye yayınlamak.
• İstanbul Kitap Fuarı’nda gazeteci Cengiz Mumay’ı ziyareti sırasında çektirdiği fotoğrafı, “Sevgili dostum Cengiz Mumay’ın ‘Ne çok terörist vurulmuş’ kitabının imza törenine gittim bugün, hem de JİTEM’e Türkiye Adliyesi’nin ‘Jötem’ dediği günlerde…” şeklinde yazmak.
• Ayrıca Ermeni yazar Mıgırdiç Margosyan’ı fuarda kızlarıyla beraber ziyaret ettiği sırada çektirdiği fotoğrafı, “Gavur mahallesinden ‘tespih taneleri’ gibi dağıttığınız bir halkın evladı üstat Mıgırdiç Margosyan’dan, kızlarım Yaren ve Dilan’la özür diledik. Kendilerini eksiltmemize karşılık bunca yoksulluk içinde birileri bizleri zenginleştirdikleri için çok minnettarız” diye yazmak.
• Twitter’da “Faillerden oluşan, bir faili meçhul cinayetleri araştırma komisyonu ile dünya sorunlarını çözmek için toplanan G20 arasında fark yoktur” demek.
• Cizre’de öldürülen ve yedi gün boyunca ceseti sokakta kalan Taybet İnan ile Sur’da öldürülen İsa Oran’la ilgili paylaşımda bulunmak; Hakkari ve Cizre’nin taşınmasına göndermek yaparak Anayasa Mahkemesi ve Ombudsman’ın taşınmasını önermek.
• Abdullah Ataşçı adlı yazarın ‘Brindar’ adlı kitabına ilişkin Radikal Kitap’ta çıkan yazıyı paylaşmak.
• “Yarın karneler günü… ‘Dikenleri kopartılan yerleri teker teker kanayan’ coğrafyanın sağ kalabilen çocuklarının payına ‘savaş karnesi’ düşer” diye yazmak.

Şanlı devletimiz çalışıyor işte

Gördünüz mü?

Taybet Ana’nın cesedini yedi gün sokaklarda bırakıp oğluna“Sokak köpekleri cesedi yemesin diye elimde taşla köşede saklandım günlerce” dedirten şanlı devletimiz çalışıyor işte.

Beyaz beresini ayna karşısında her gün düzelterek sokağa çıkan kolluk kuvvetlerimiz suçluyu buldu hamdolsun.

Hakim Kemal Şahin yakayı ele verdi dostlar, gereği yapılsın…

Erdoğan ilk konuşmasında Sedat Peker’e şikayet etsin bu adamı.

‘Katil’ olmak ile ‘kutsal’ olmak arasındaki ince çizgi üzerinde tepinilsin yine.

Böylece çocuklarımıza barış dolu bir gelecek bırakabiliriz belki…

Kemal Şahin aradan çekilirse güvende oluruz belki…