Bu dokunulmazlık meselesi giderek siyasî bir sınava dönüşüyor. “AK Parti’de çatlak olacak” beklentisine girenler, siyasî depremin CHP’de yaşanacağından emin olabilirler…

BDP’lilerin dokunulmazlığının kaldırılması konusunda üç cephe var. Siyasî Kürtçülük hareketine, dolayısıyla PKK-BDP-KCK çizgisine destek veren cephe ayakta... Ne pahasına olursa olsun bu çizginin zayıflamasını önlemeye çalışıyorlar. Sapla samanı karıştırıyor, BDP’yi Kürt vatandaşların tek temsilcisi gibi gösteriyor, mazlum ve mağdur portresi çizmeye çalışıyorlar.

İkinci cephedekiler, “BDP’lilerin yaptığı evet yanlış. Evet, halkı tahrik ediyorlar, hukuku çiğniyorlar, meydan okuyorlar. Ama buna rağmen dokunulmazlıkları kalkmamalıdır. Zira BDP Meclis dışına çıkarsa, dağa çıkış artar, terör tırmanır, daha kötü olur.” diyorlar.

Üçüncü cephede ise büyük çoğunluk var. Onların hissiyatını da Sayın Başbakan seslendiriyor: “BDP aleni şekilde dağı adres gösteriyor, terörü adeta kutsuyor. BDP, Meclis içinde ve dışında yaşatmayı değil, ölmeyi ve öldürmeyi teşvik eden bir tutum içinde. Bir şey yapılmayınca daha da azıyorlar. Hâlbuki BDP çatısı altında toplanmış milletvekillerini çözüm aracı olmaları için teşvik ettik. Reformların yapılması, hak ve özgürlüklerin genişletilmesi, Türkiye’nin daha ileri standartlarda demokrasiye kavuşabilmesi için BDP’nin süreçlere dâhil olması, sorumluluk yüklenmesi gerektiğini vurguladık. Bizim tüm iyi niyetimize, teşvik ve çabalarımıza rağmen BDP çözümün bir parçası olmak yerine, ne yazık ki terörün bir parçası olmakta ısrarcı oldu. BDP, TBMM içinde kendisini seçenlerin değil, terör örgütünün iradesini temsil etmiştir.”

Kürt meselesinin çözümü ve terör konusunda artık en önemli karar anına geldiğimizi düşünüyorum. Şu soruları vicdanlı herkesin cevaplaması gerekiyor: BDP, toplumda oluşturacağı infiali, öfkeyi bile bile neden teröristlerle kucaklaşma gösterisi yapıyor? Neden 2010’da Meclis’teki anayasa değişikliği sırasında, kendi çizgilerindeki bütün partiler kapatıldığı halde, parti kapatmayı kaldıran maddeye karşı çıktılar? Neden kolaylıkla kapatılmayı tercih ettiler? Neden referandumda, vesayetçi statüko ile birlikte hareket ettiler? Bunda PKK ile Ergenekon bağlarının bir etkisi oldu mu? AK Parti’yi kapatamayanlar, tek koz olarak PKK terörüne mi sarıldı? BDP referandum sürecine katılsa, demokratikleşme BDP tabanına da yansıtılsaydı, terör bugünkü gibi azar mıydı? Kürt meselesinin çözümü, neden Öcalan’ın İmralı’dan çıkartılmasına ipotek ediliyor? Siyasî Kürt hareketi, demokratik düzenlemeleri, reformları, oy aldıkları insanların lehine olmasına rağmen neden kendi aleyhine görüyor?

BDP’ye toz kondurmayanlar, bir gün evet bir gün de yukarıdaki soruları sorsalar? Alışveriş merkezlerini yakmaya kalkanlara da iki çift laf söyleseler? Özgürlükçü olunurken şehitleri de hatırlasalar, terörün yıktığı yuvalardan, biçtiği masumların feryatlarından da, onların acılarından da bahsetseler… Ama öyle lütfen, dudak ucuyla falan değil, BDP için ayağa kalktıkları gibi şöyle yürekten ve yüksek sesle…