Türkiye’de ve dünyada tam 95 yıldır aydın, sanatçı kimliğiyle  umudu taşıyan kaç insanı var?Evet,  Vedat Türkali Usta yeni romanıyla bizleri bir kere daha zenginleştirdi.Kitap tanıtımının ustaları varken naçizane ben de birşeyler yazayım diye düşündüm… Türkali’nin zevkle okuduğum eserlerini paylaşabilirsem ne mutlu. Eh artık, eğitim ve kültür bakanlıklarını bu konuyla ilgili sorgulamak görevimiz ve hakkımız olmalı.”Vedat Türkali için ne yapıyorsunuz?”sorusunu onlara her gün hatırlatmalıyız. Kendine özgü sinema,tiyatro dili ile tarih belirlemeleri olan  ve okuyucuyu esere bağlayan, düşündüren, gerçeklerle tanıştıran bu sanat dehasını bir günde okudum.Özellikle Ermeni soykırımının 100. Yılı tartışmalarına” Lusi,Tarık,Dede”  karakterleriyle ustaca katkıda bulunması,tekçi siyasetlerin yalanlarını,çarpıtmalarını gözler önüne sermesi oldukça ilginç ve etkileyici.                                       

      Osmanlı’da; okullarıyla, günlük gazeteleriyle, evrensel mimarlık ustalarıyla,sanatın her alanında halklara barış ve sevgi mesajı gönderen bu insanlara ne oldu,kimler ne yaptı? Bu nasıl oldu?        Milyonlarca insan  Anadolu’dan , kültüründen,yaşamından,köklerinden nasıl sökülüp koparıldı ve katledildi.  Tarihçiler,onurlu,vicdanlı insanlar yazıyor:Soykırım!Rumlara ne oldu?Kürtleri yok sayma niye?Sağ ve mangalda kül bırakmayan sol,sosyalist, komünist örgütlenmeler Kemalizm’den kopup özgürlüğü , eşitliği  günümüze taşıyabildiler mi ?                                                                                           

      İşte Türkali’nin bu açık anlatımıyla tam da yüzleşme zamanı.Vekilimiz Sabahat Tuncel’in mecliste verdiği önerge doğrultusunda özür dileme ve demokrasi gereği gerçeklerin paylaşılması barışa katkı olmaz mı?Her şey bir yana Türkali Ustamız bu kitabı Sırrı Süreyya Önder’le Öcalan’a gönderiyor . Savaştan zor olan barışa çağrı.Son dönemlerde ustamızın  kuşağına dair” eskidikleriyle” ilgili olumsuz anlamlar içeren ifadeler kullanılıyor.Oysa Beyazıt’ta anılan Ermeni sosyalisti Paramaz’la , yaşı büyütülerek idam edilen-tam da yıldönümü- Erdal Eren’imizin sözlerini buluşturanları nasıl eskitiriz?El insaf!

      Vedat Türkali mahlasıyla (Ustamızın asıl adı Abdülkadir Pirhasan) şiir,tiyatro,sinema dünyasına kazandırdığı eserler, toplumsal değişimimizin en etkin yansıması olarak görülebilir.

      Bir Gün Tek Başına,Mavi Karanlık,Bu Gemi Nereye?, Komünist (anı),Kayıp Romanlar,Yalancı Tanıklar Kahvesi,Tek Kişilik Ölüm,( yazmak için 10 yıl Londra’da kaldığı)Güven romanları…             

      Roman türlerinin okuyucuda bıraktığı zenginlik yetmiyor,  birçok film senaryosu da O’nun : Bedrana,Kara Çarşaflı Gelin,Analık Davası,  Otobüs Yolcuları,Karanlıkta Uyananlar,Güneşli Bataklık,Umutsuz Şafaklar.

      Ayrıca Kürt sorunu ile ilgili “Özgürlük İçin Kürt Yazıları”nın okunması gereken kitaplar arasında olduğu tartışılmaz.    

      En önemlisi 1 Mayıs 2004’ten 1 Mayıs 2005’e kadarki bir(1) yıl,aydınların,sanatçıların,kültür sanat kurumlarının ve insan hakları savunucularının katılımı ile Vedat Türkali Yılı(sonuna kadar hak ettiği)ilan edilmiştir.  Ustamızın  kitabın ön sözünde”sağ olsunlar” dediği isimler arasında yakın  dostlarımın,tanıdıklarımın olması yeni yaşam yolculuğumuzun hazineleri olsa gerek.