Cumhurbaşkanlığı hükümet sisteminin referandumda geçmesiyle gözler siyasi partilere çevrildi. Acaba yeni sistem siyasi partilere nasıl yansıyacak?

İlk tepki AK Parti'den geldi ve hızlı bir uyum süreci başladı. Cumhurbaşkanı Erdoğan yeniden partisine döndü ve 21 Mayıs'taki kongreyle de büyük olasılıkla genel başkan olacak.

Tabii bu sadece bir genel başkanlık değişimi değil, siyaset tarihinde bir ilk yaşanacağı gibi AK Parti tarihinde de ikinci sıçrama beklentisi var.

Hem yeni sistem hem de AK Parti'deki bu değişim doğal olarak diğer partileri de etkileyecek.

O partilerin başında da CHP geliyor. CHP, sadece referandum kaybetmenin sancısıyla değil, son 7 yılda 7 seçim kaybetmenin ağır travmasıyla da sarsılıyor.

Bu durum, ister istemez CHP içindeki muhalifleri harekete geçirdi. Dahası onlar CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu'nu en zayıf anında yakalamışken, yüklenmek derdindeler.

Kılıçdaroğlu da bunun farkında ve onların bu hesabını bozmak için "kapı önüne koyma" siyaseti dahil her şeyi yapacağını açık açık söyledi. Tabii CHP'deki iç savaş sadece bu boyutuyla sürmüyor, başka hamleler de var. Şimdi biraz referandum öncesine gidelim ve kurt siyasetçi Deniz Baykal'ın daha o günlerde, devreye soktuğu ince hamleye yakından bakalım. Baykal, önce eski arkadaşı HDP'li Ahmet Türk'ün evini ziyaret etti, sonra da cezaevinden çıkan Türk'le yüz yüze özel bir görüşme yaptı. CHP kulisleri bu görüşmeye, "Baykal yine bir şeyler planlıyor" şüphesiyle yaklaştı ama ne olduğunu da tam anlayamadı. Bunun bir ittifak arayışı olduğunu o günlerde yazmıştım.

İşte bu arayışa Kemal Kılıçdaroğlu başka bir hamleyle karşılık verdi. Bunu da Tuncay Özkan'ın cezaevine giderek HDP Eşbaşkanı Selahattin Demirtaş'la görüşmesiyle öğrendik.

Özkan'ın bu görüşmesi üzerinde fazla durulmadı ama Kılıçdaroğlu bu hamleyle, hem Baykal'ın hamlesine güçlü bir cevap vermiş oldu hem de 2019'a giden süreçte yeni ittifak arayışlarının ilk adımını attı. Türk yerine Demirtaş'ı seçerek de tabanına güçlü bir mesaj verdi. Özkan'ın Twitter mesajı da bu doğrultudaydı:

"Adalet, özgürlük, barış için müthiş düşünceleri var. İlk duruşmasından itibaren söyleyecekleri çok önemli." 7 Haziran sonrası "birlikte salladık" diyen CHP'liler bir kez daha hayal kırıklığı yaşar mı bilemem ama şu konuda ısrarlılar:

"HDP, teröre karşı çıkmadığı, PKK'yla arasına mesafe koymadığı sürece birlikte olamayız." HDP ile ittifaka sıcak bakanlar da şunu söylüyor: "Demirtaş'ın söylediklerini bekleyelim, Kandil'e meydan okuyabilir" İlginç bir sürece giriyoruz. Bu adımların Suriye'deki gelişmelerle de ilişkili olabileceği ve Demirtaş'ın Kandil'den habersiz bu adımı atmayacağı söyleniyor.

Bu da akla iki soru getiriyor: "Acaba yeni bir küresel projeyle mi karşı karşıyayız yoksa siyasette yeni bir sentez mi gerçekleşiyor?" Bunu ileride göreceğiz ama CHP'nin halletmesi gereken sadece HDP ile ittifak değil. Ortada sahiplenilen yüzde 48.6'lık bir oy var ve bu CHP'ye ait değil. İçinde HDP'den başka, MHP'den ayrılanlar, Saadet Partililer, eski merkez sağcılar, sol gruplar hatta AK Parti küskünlerinden oluşan çok sayıda siyasi çevre ve kesim var.

Bütün bu kesimleri CHP çatışı altında buluşturmak hiç kolay değil. Asıl soru da şu: Bu ittifak, "şeytanla bile ortaklık yaparım" mantığıyla mı gerçekleşecek yoksa Yeni Türkiye'yi anlayan ve çözüm sunan yeni bir siyasetle mi? CHP'nin bu soruya vereceği cevap, Türkiye'nin yaşadığı muhalefet sendromunu sonlandırabildiği gibi derinleştirebilir de...