“Allah büyük ama kayık küçük” demiş Yahudi. Karadeniz’in dev dalgalarına karşı yardıma koşmak için kocaman bir yürek vardı var olmasına da kayık küçüktü. Şile açıklarında dev dalgalarla boğuşan Ukrayna bandıralı geminin imdadına yetişmek istemişlerdi. Gemi, batmadan önce SOS çağrısı yapmış, yardım istemişti. Kıyı Emniyeti’nin emrinde küçük bir kurtarma botu vardı. Evlerinden çağrıldı denizciler. Şile limanında güç bela duran kurtarma botuyla açılmak istemediler. Dev dalgalar Şile mendireğindeki kayalıkları döverek, limanda bulunan balıkçı teknelerini havalandırıyordu. Diğer yanda ise batmak üzere olan gemide 12 can vardı. KIYEM-7 botu limandan çıkmak istese de başarılı olamadı. Dalgalar denize açılmalarına izin vermiyordu. Bottaki denizciler huzursuzdu. Bunun üzerine ömrünü denizlerde geçirmiş, 30 yıllık kaptan Cemil Özben çağrıldı evinden. Cemil Kaptan tecrübesinin yanında Karadeniz’i ve dalgalarını iyi tanıyordu. Kurtarma botunun dümenine bu kez o geçti. Botta bulunan diğer üç denizci ise açılmak istemiyorlardı fırtınalı havada. İşin ucunda soruşturma geçirmek, bu soruşturma sonrasında işlerinden olmak vardı. Bindiler bota. Daha limanın ağzında dev bir dalga havada aslı bıraktı botu. Motor, durdu... İkinci bir dalga geldi bütün öfkesiyle kayalıklara çarptı botu. Kâğıt gibi parçalanan bottan denize döküldü dört denizci. Can yelekleri giymeyen denizcilerle, Karadeniz’in dev dalgaları arasında savaş başladı. Cemil Kaptan son bir umutla bir kayaya tutundu. Ölümle yaşam arasında gidip gelirken limanda bulunan balıkçılar koştu yardıma. Bunlardan biri de balıkçı Mümin Akgün’dü, uzattı elini Cemil Kaptan’a. Derken, dev bir dalga geldi. Dalgalar çekildiğinde ikisi de yoktu o kayalıkta. Denizcileri kurtarmaya giden dört kişiden sadece birisi kurtuldu. Kurtarma gemisindeki denizcilere yardım elini uzatan balıkçı Mümin’le birlikte dört kişiden geriye acılı ailelerin denize dökülen gözyaşları kaldı.