Bir zamanların en yaygın devlet söylemiydi, hatırlarsınız: “Kürt sorunu” yok, PKK sorunu var. Yani Kürtlerin hiçbir sorunu yok, memleket güllük gülistanlık, ama işte PKK ortalığı karıştırıyor, durup dururken maraza çıkarıyor. PKK’yi hallettik mi tamam, her şey süt liman olur yine.

Sonra devlet bu söylemi terk etmek ve PKK ile masaya oturmak zorunda kaldı. Masaya oturmak demek, birincisi, PKK’yi “halletmenin” mümkün olmadığını kabul etmek, ikincisi, çözülmesi gereken hakiki bir Kürt sorunu olduğunu kabul etmek anlamına geliyordu.

Devlet bunları kabul ediyor olmaktan pek memnun değildi elbet, ama mecbur kalmıştı.

Zaten hep tereddütlü olan, hep en azını vererek durumu kurtarmaya çalışan devlet, kuzey Suriye’de bir Kürt devletinin şekillenmeye başlamasıyla birlikte barıştan, görüşmelerden, müzakereden derhal vazgeçti. Güneyde devlet yöneten PKK’nin yurtiçinde de saygın ve etkin bir örgüt olmasını Türkiye devleti kabul edemezdi, etmedi.

Kendi nüfusunun beşte biriyle savaşa girmeyi tekrar göze aldı; barış sürecini buzdolabına değil, derin dondurucuya kaldırdı. Görüşmeleri sona erdirdi, Öcalan’ı tekrar tecrit etti, silahlı güçlerini tekrar Kürt illerine saldı.

Buna karşılık PKK ne yaptı?

Türk ordusuna gerillayla cevap vermedi. Geçmişte yaptığı ve şimdi de yapabileceği gibi büyük baskınlar gerçekleştirmedi, düzinelerce askerin öldüğü çatışmalara girmedi.

Devlete, “Benimle masaya oturmazsan, kendi sınırların içindeki epey bölgeyi yönetilemez hâle getiririm. Bunu yapabileceğimi sen biliyordun, ama unuttun galiba. Hatırlatırım” dedi.

Hâlâ diyor. Ve PKK bunu derken, Türkiye devleti kendi vatandaşlarının oturduğu ilçeleri tank ve top ateşine tutmak, yakıp yıkmak zorunda kalıyor.

Yaptıklarını mazur göstermek için, “Kürt sorunu yok, PKK sorunu var” söylemine geri dönüldü.

Bir iki örnek vereyim.

Ağrı Valisi Musa Işın, haftasonları vatandaşlarla bir araya gelip kahvaltı edermiş.

Geçenlerde şöyle demiş: “Bu halk Müslüman, dindar, namusuna düşkün ve samimidir. Kürtlerin çok güzel meziyetleri var. Ama PKK dünyada ve Türkiye’de ‘Kürtler gaddardır’ imajı çizdi. Bunlar Kürtlere düşmanlıktan başka hiçbir şey yapmamaktadır. PKK’nın projesinin amacı Kürtleri dinsizleştirmektir.”

Suruç Belediye Eşbaşkanı Orhan Şansal hakkında ‘Terör örgütüne üye olmak ve finansman sağlamak’ suçlamasıyla tutuklama kararı çıkarılmış. İddianamede Şansal’ın PKK’ya yardım ettiği, güvenlik güçlerinden kaçan örgüt sempatizanlarını belediyenin hizmet binasında sakladığı, yapılan aramalarda PKK’lıların kullandığı ayakkabılar, 18 el bombası ve çok sayıda silah ele geçirildiği söyleniyor.

“Kürtleri dinsizleştiren ve ayakkabılarını belediyede gizleyen PKK”!

Devlet PKK’yi halledemediğini tekrar hatırlayacak. Hatırlayınca da bu gülünç söylemi yine unutacak.

O zamana kadar, yâ sabır!

Roni Margulies

[email protected]

(Sosyalist İşçi)