Galatasaray’la ilgili hiçbir duygum yoktu. Patnos Belediyespor veya Ulan Bator İdman Yurdu hakkında neler hissediyor, ne kadar yoğun heyecanlara gark oluyorsam, GS ile de o kadar oluyordum. Fatih Terim’in antrenörlüğüne kadar. Terim’in yönettiği bir takımın her yenilgisi, hatta 22. kümeye düşmesi benim açımdan makbul bir gelişmedir. Fenerbahçe ise henüz çocukken, dünyayı masum ve güzel bir yer zannederken desteklediğim takımdı. Dedem Emin Cankurtaran’ı tanır, ondan bilet alır, beni maça götürürdü. Büyüyünce anladım ki, F.Bahçe Cankurtaran’ların, Yıldırım’ların, Koç’ların elinde oyuncakmış. Legal ve illegal mafyaların kâr aracıymış. Ben deli miyim? Bana ne hangisinin kazandığından?