Bizim okumuş yazmış tayfamız...

Hali vakti, statüsü, etiketi yerinde ama hep tatminsiz Nişantaşı ahalimiz mesela ve dümenini onlara göre ayarlayanlar...
Hele bu kesimin medyadaki temsilcileri...
Hani hitap ettiği geniş kitlelere "zenci" muamelesi çekerek patronları ve geçim gailesi karşısındaki ebedi ezikliklerinin üstünü örteceğini sanan şaşkınlar...
Uluslararası düzeyde bir "kendini bilmezlik" yarışması yapılsa, hep şampiyon olurlar!
Kibirden şikâyetçi kibir...
Vicdan yalakası vicdansızlık...
Hiçbir şeyi doğru düzgün öğrenmeden etrafa bilgi satmak...
Hepsi bunlardadır.
Halkın eğrisiyle, doğrusuyla; merhameti ve öfkesiyle dümdüzlüğüne bir türlü akıl erdiremeyişleri de bundandır.

Niye yazıma böyle başladım, anlatayım...
Geçenlerde bir gece yarısı...
YouTube'da geleceğin dünyasına dair konferans videolarını tarıyorum...
Aman Allahım!
Ne göreyim?
Bir TED İstanbul konuşması şöyle sunuluyor: "Ey İnsan, Sen Vicdanını Nerede Kaybettin?" Konuşan kim peki?
Ünlü bir haber kanalımızın ekonomist sunucusu...
İsmi çok da lazım değil...
"Ne oldu, dolar sevgisi vatan sevgisini geçti mi? Tankların önüne yatarız, dolarımızı satmayız mı?
Kahramanlar nerede?" diye tvit atan kişi...
Halktan, sıradan insandan, hatta en geniş anlamıyla "insan"dan tiksindiği her halinden belli olan bu arkadaş, belli ki doların yükseldiği ilk gün kendini tutamayıp bu tviti atıvermişti.
Eh! Ne de olsa, kendisi darbe gecesi ATM önünde kuyruk yapanların gazetecisiydi.
Oysa bir gün daha beklese...
Ekonomi neyse ne...
Fakat görecekti ki, bütün sınıf sosyoloji dersinden yine sıfır çekecekti.
Çünkü sözünü ettiği kahramanlar bu kez de döviz bürolarına koşmuştu.

Adı Türk'lü fakat gerçekte pek "ecnebi" tv kanalının pek tanınmış ekonomi sunucusunun malum konferansını sonuna kadar izleyip izlemediğimi soracak, olursanız...
Hayır! Tahammül edemedim.
Bilim ile teknolojiyi; bilimsel teorilerle bilimsel malumatı birbirine karıştıran ve "bilmediği" şeyleri anlatan bir adamı ilk beş dakikadan sonra ciddiye almak mümkün mü?
Fakat "insanlığımızı kaybetmiş bir dünya"dan söz edişi vardı ki, bitirdi beni!
Ha! Unutmadan...
TED konferanslarında pek ilginç ve eski bir konferansa daha rastladım.
Daha geçenlerde 15 Temmuz kahramanlarına öfkesini korkunç biçimde kusmasından tanıdığımız bir başka okumuş yazmış (!) kişinin konferansıydı.
Sürekli kendini bilmenin değerinden söz ediyordu.
İzlemesi çok acıklı bir tecrübeydi.
Belki sonra anlatırım.