Dün açıklandı: Birleşik Arap Emirlikleri, Şam'daki Büyükelçiliği'ni tekrar açacak. Yani Esed rejimini diplomatik olarak meşru kabul edecek. Yine dün, ilk kez Şam'dan Tunus'a direkt uçuş gerçekleştirildi.

Esed'i meşrulaştırma sürecinin ilk işaret fişeği, Sudan devlet başkanı El Beşir'in geçtiğimiz hafta Suriye'ye yaptığı resmî devlet gezisiyle ve Esed'le çektirdiği samimi fotoğraflarla verilmişti. Bu ziyaretle, yedi yıldan sonra ilk kez bir Arap devlet lideri, Esed ile görüşmüş oldu.
En önemlisi, sekiz yıllık aradan sonra, gelecek sene gerçekleştirilecek Arap Birliği toplantısında Suriye'nin de yer alması bekleniyor. Yani gelecek sene, Arap Birliği'nin toplanacağıTunus'ta, Esed Mısır'ın darbe lideri Sisi ve Suudi Arabistan'ın Veliaht Prensi Muhammed bin Selman ile aynı podyumda omuz omuza duracak. Arap Baharı hikâyesinin başladığıyerde, Esed'i bağırlarına basacak, ölümüne sebep oldukları yüz binlerin naaşlarınamuzaffer bir edâyla yukarıdan bakacaklar. Ne hazin bir son...
Peki, neden sekiz yıl sonra? Çünkü Körfez ülkeleri ve Mısır, ABD askerlerinin çekilmesininardından Suriye'de dolacak boşluğun Türkiye'nin yararına olmasından korkuyorlar. Türkiye'nin güçlenmesi, örnek bir demokrasi olması Ortadoğu diktatörlerinin korkulu rüyası. Erdoğan'ın Arap sokağında yankılanan sesinin ve durdurulamayan Türk ordusunun başarılarının önüne geçebilmek için tüm bu olanlar.
Bu gelişmeden, stratejik olarak en çok fayda sağlayan ülke ise ne Esed ne de İran; esasında Rusya. Zira Rusya'nın arzu ettiği geçiş süreci için Esed'in meşru bir aktör kabul edilmesi gerekiyor. Yoksa mevcut durumda Suudi Arabistan istediği kadar para, Birleşik Arap Emirlikleri istediği kadar meşruiyet sağlasın, Suriye İran'a dönen yüzünü Körfez'e çeviremez.
Ancak ABD'den ümidi kesen YPG'nin de Esed ile birlikte yeni bir meşruiyet alanı bulmaya çalıştığı sır değil. Zaten Kuzey Suriye'deki varlığını, Esed güçlerinin kendisine bıraktığı alanlara borçlu olan, memur maaşlarını bile Esed rejiminin ödediği yerlerde hâkimiyet taslayan YPG için Esed hiçbir zaman düşman olmamıştı.
Bu sürecin bize yansıması ise, Arap halkları nezdinde müspet emsal oluşumuzun ve Erdoğan'ın liderliğinin daha da pekişmesi olacaktır. Sahadaki esas mevzu ise, ABD boşluğunu nasıl dolduracağımızdır. Daha önce yazdığımız gibi Rusya ile ilişkilerimiz için dönüm noktası, bu süreçte alacakları tavırdır.