Yerel mahkeme, Ergenekon davasından aldığı 35 yıl ceza Yargıtay aşamasında olan Mustafa Balbay’ı, AYM’nin uzun tutukluluk “tespiti” üzerine tahliye etti.

 “Geçmiş olsun” deyip durumu konuşmak bile, “insanların hapiste çürümesini mi istiyorsun?" türünden ajitasyonlarını göze almayı gerektirdiği için zor. Zira bu tahliye kararı, Balbay’ın aile hayatına dair duygusal ayrıntıların kalkanıyla, Türkiye tarihin en önemli “demokratikleşme davalarının” düşmesi olarak lanse ediliyor.

Üstüne üstlük Balbay’ın anne babası elitlere değil, meşhur köşe yazarının muhafazakâr ailesine de benziyorken...

Ama konuşmak zorundayız. Zira vesayet rejiminin tasfiyesi, “ne derler” kaygısına kurban edilemeyecek bir konu.

O halde mevzuun hukuki boyutundan başlayalım.

1) Dosyadan el çekmiş yerel mahkeme, madem AYM’nin bağlayıcılığı olmayan tespit kararına göre tahliye verecekti, niçin bunu daha önce, mesela kararı açıkladığında vermedi. Öyle ya, heyet AYM’nin tespitiyle ilk kez karşılaşmıyor. Sanık avukatları aynı gerekçeyi AYM’den önce mahkemeye belki de her duruşmada sunmadılar mı?

2) Daha önce Balbay’ın tutukluluk halini gerektiren kaçma şüphesi gibi gerekçeler bir anda ortadan mı kalktı yoksa darbe suçunun niteliği mi değişti?

3) Ciddi bir suçlamayla 35 yıl ceza alan birisi, eğer milletvekili olmasaydı ve mahkeme heyetleri üzerinde bu denli medya-kamuoyu baskısı olmasaydı tahliye edilir miydi? Cevabınız evetse, cezaevlerindeki Balbay’dan çok daha az ceza almış binlerce insan için bugüne değin neden tek bir benzer karar dahi alınmadı? Ya da bundan sonra, milletvekili olmayan tutuklu ve hükümlüler için benzer kararlar çıkacak mı?

Ayrıca savunduğunuz, Balbay’ın tahliyesi vesilesiyle uzun tutukluğa dair emsal oluşturacak bir karar alınması mı? Yani evrensel müştereğimiz insan hakları savunusu mu? Yoksa “Balbay'ın haksız yere cezaevine gönderildiği tarihte lisede olan genç neredeyse mastırı bitirecekti” tespitlerinizde olduğu gibi, tahliyeden darbe beraati çıkartmak mı?

Sanırım öyle. “Hoş geldin adalet” manşetlerinizle “Bakın Ergenekon tutukluluk hâli bile gerektirmeyecek bir masaldır” mesajını ilmik ilmik örüyorsunuz. Zanlılardan zanlı beğenip, Hizbullahçılar tahliye alınca uzun tutukluluğu savunurken, sizin için prestijli olan darbe zanlıları salıverilince “ey özgürlük” manşetleri atıyorsunuz.

Biliyoruz, ön yargılarınız son yargılarınız. 12 Eylül’de “hayır” dediğiniz o referandumun AYM’ye bireysel başvuru hakkı gibi nimetlerini bugün tepe tepe bir başka karanlık kampanya için kullanmakta da özgürsünüz. Ama tarih sizi affetmeyecek.

Biz, dün olduğu gibi, tahliyelerden darbe zihniyetine beraat çıkartmaya çabalayanların tüm bu riyakârlığına rağmen suçun niteliğine bakmaksızın uzun tutukluluğun istisnai bir tedbir olması için mücadeleye devam ediyoruz. Balbay için de, BDP’li vekiller için de, “bir milletvekili bile olamayan” sahipsiz, kimsesiz binlerce “adli” için de...