Devlet başkanları ikili temaslarda diplomasiyi elden bırakmazlar.

Eskiden, içinde değerli eşyalar olan çuvalları yere dikkatlice bırakmaları için "siyaseten indirin" diye tembihlenen hamallar gibi, taşıdıkları yükün farkındadırlar.

Ortadan konuşurlar, kesin bir taahhütte bulunmazlar, araştıracaklarını söylerler...

Zaten onlar biraz samimi davranacak olsalar bile, yanlarındaki yenlerindeki danışmanları, diplomatlar gürültü yapıp mevzuu kapatırlar.

Ancak bazı devlet başkanları ve siyasiler vardır ki rutin dışı çıkışlarıyla, jestleriyle bilinir.

Tarih de basın da daha çok, sandıktaki başarılarını da her şeyden çok bu sahiciliklerine, mış gibi yapmamalarına borçlu olan liderleri yazar zaten.

Çünkü insanlar merak uyandıran, öngörülemeyen, heyecan yaratan şahsiyetleri takip ederler.

Yalan mı? Kendinize sorun bakalım.

Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer'in ABD Başkanı Bill Clinton'la görüşmesine mi şahit olmak isterdiniz?

Yoksa Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan'la, ABD Başkanı Donald Trump'ınkine mi?

Düşünün...

Bir köşede diplomasi tabularını yerle bir eden, "One minute" çıkışının ardından BM salonunda 5 dünya devinin yüzüne bakarak "dünya sizden büyüktür" diyen bir lider...

Öte tarafta ise Almanya Başbakanı Merkel'in elini kameralar karşısında olduğu halde sıkmayan, NATO'ya "yük" diyen, CNN muhabirlerinin yüzüne "yalancısınız" diye haykıran bir başkası...

Evet, Hindistan, Rusya ve Çin'in ardından Erdoğan'ın en heyecanla beklenen görüşmesinin mayıs sonundaki Trump buluşması olacağı kesin.

Örneğin, Cumhurbaşkanı Hindistan dönüşünde uçaktaki gazetecilere Trump'a Suriye ile ilgili göstereceği fotoğraflar olduğunu söylemişti.

Belli ki, Erdoğan'ın kendisi de Trump'ın beyaz gölge Obama ya da diğer ABD başkanları gibi "ruhsuz bir diplomatik" olmadığını, insani tepkiler verebileceğini düşünüyor.

Kimse şans vermezken, Trump'ın en çok da bu çizgi dışı duruşu nedeniyle ABD'ye başkan seçileceğini iddia eden üç beş gazeteciden biri olarak ben de aynı görüşteyim.

Örneğin, ülkesinin müttefiki Türkiye'ye karşı eylemleriyle nam yapan PKK-PYD teröristlerinin yemin töreninde şahitlik yapan ABD askerlerinin fotoğrafları karşısında Trump suskun kalamaz.

"Arkadaşlar araştırsın, biz size döneriz" diyemez.

Bir tepki verir. Mesela Suriye'de ABD Başkanı gibi davranan Pentagon'un o meşhur komutanına bir ayar verir.

Öyle ya, vergi gardiyanı ABD sistemini yıllarca vergi ödememeye ikna edebilen bir adamın mantığı, bu kadar rezillik karşısında sessiz kalmanın rasyonel olmadığına hükmeder.

"Tamamen duygusal" bir beklenti değil kısacası...

Gerçi Suriye politikası, Rusya gerginliği, Kuzey Kore geyiği ve Çin çarkı derken "Trump bozdu, bozdu, bozdu önünü alamadık yani" diyenler çoğunlukta ama ben hâlâ biraz umutluyum kendisinden.

Ailecek izliyoruz.