Dün akşamüstü medya üzerine bir kulis haber aldım. Bir süredir internet ortamında yayın yapan www.karar.com haber sitesi, 15 Mart’tan itibaren gazete olarak yayın hayatına başlamayı düşünüyormuş. Bunun için bazı gazetecilerle, yazarlarla görüşmüş ve prensip anlaşmasına varılmış. Gazetenin çıkıp çıkmayacağını bekleyip göreceğiz.

Medyanın bu kadar daraldığı, Erdoğan/AKP/Devlet blokunun medyayı bu kadar baskı altına aldığı bir ortamda, yeni bir gazetenin çıkması basın özgürlüğü açısından sevindiricidir. Bu, işsiz kalan gazetecilerden bir kısmının evlerine yeniden ekmek götürebilmesidir.

NEDİR BU ÖFKENİZİN NEDENİ?

Bu gazetenin çıkmasını, geçtiğimiz hafta Bülent Arınç’ın Cumhurbaşkanı Erdoğan’a ve iktidara yönelik yaptığı eleştirilerle başlayan tartışmadan bağımsız okumadım. Bu düşüncemi twitterda “Arınç'ın başlattığı muhalefetin medyadaki karşılığı denebilecek karar.com 15 Mart 2016 gazete olarak yayına başlıyor.”  şeklinde paylaştım. Bu twite gelen tepkiler, bu toplumun hastalığının giderek derinleştiğini gösteriyor.

Cumhurbaşkanı Erdoğan’ı düşünsel bir pozisyon alarak savunmak, eleştirel yaklaşmak yerine; onu kutsallaştırarak,  biat ve itaat üzerinden alınan pozisyonların ne düşünsel ne de siyasi olarak Türkiye’ye bir katkısının olmayacağı açık. Bu yaklaşım toplumdaki zihinsel bölünmeyi derinleştirmekten başka bir işe yaramıyor.

ELEŞTİRME, SADECE KUTSA!

Nitekim Arınç’ın Erdoğan’a yönelik eleştirisinin ardından, Arınç ve ona yakın duranların “hain”, “cemaatçi” ilan edilmeleri sürpriz olmadı. Hiç kimse bu eleştirilerden yararlanmayı, haklılık payı aramayı düşünmedi.

Oysa Erdoğan/AKP iktidar blokunun en çok ihtiyacı olan “içerden” bu tür “eleştirel yaklaşımlar”. Ancak onlar Erdoğan’a atfettikleri “kutsallık” ve “yanılmazlık” adına gerçeklere sırtlarını dönmüşler. Bu kendileri için de Türkiye için de büyük bir kayıp.

Arınç’ın başlattığı tartışmadan çok daha öncesinde Erdoğan’a karşı “eleştirel” yerde duran karar.com haber sitesinin gazete olarak yayınlanmasından duyulan rahatsızlık ise ancak bu ruh hali ile anlaşılabilir.

Bu ruh halinin Kürt sorununda geldiği açmazı görüyoruz. Adı konulmamış savaşla çözüm.

Dün Başbakan Davutoğlu’nun Mardin’de sorunun çözülmesi için 10 maddelik “Terörle Mücadele ve Rehabilitasyon Eylem Planı” açıkladı. Plandan çözüm çıkmayacağı ise son derece açık.

KÜRT DEĞİL MÜSLÜMANSIN

Yıllarca çözümün “Diyarbakır’dan” geçtiğini söyleyen Devlet/AKP blokunun çözümün merkezini bu kez “Mardin’e” almaları tesadüf değil iradi bir tercih. Nitekim Davutoğlu’nun konuşmasında “çözümden” ne anladıkları konusunda yeterince değişim olduğuna dair ipucunu verdi.

Davutoğlu Mardin’de açıkladığı 10 madde ile 28 Şubat’ta Dolmabahçe Mutabakatı ile açıklanan 10 maddeye nazire yapmıştır. Ancak Davutoğlu’nun açıkladığı 10 maddelik yol haritası çözümün çerçevesini “demokrasi, hak ve özgürlükler, kimlik sorunundan” çıkarıp, çerçeveyi “din kardeşliği, ekonomik ve sosyal kalkınma” üzerine kurmaktadır. Üstelik konuşmasında seküler olan her şeye karşı bir siyasal İslamcı söylem hakimdir.

Erdoğan gibi Davutoğlu da Kürtlere, üst kimlik olarak “Kürt” değil, “AKP Müslümanı” olarak yaklaşmakta; Kürtleri bu potada eritmek istemektedir.

Bu anlayışın Kürt sorununu demokratik bir zeminde çözme imkanı elbette yoktur.

Hele hele 20 Temmuz’dan itibaren Güneydoğu’da PKK’nın da isteyerek parçası olduğu “adı konulmamış savaş” bitmeden Kürt sorununu çözme iddiası boş bir hamasetten başka bir şey değildir.

Bu gerçek, kendini her gün ölen fakir Türk ve Kürt gençleri ile hatırlatmaktadır.

Bülent Arınç’ın, Hüseyin Çelik’in –şimdilik- içerden –geç de olsa- yaptıkları eleştiriler bu açıdan önemlidir.

MURAT AKSOY / HABERDAR