Bazı şehirler vardır; insanın içine işler, sadece taşını toprağını değil, ruhunu da hatırlatır insana.

Benim için Şanlıurfa öyle bir şehir oldu.

Düzce Gençlik ve Spor İl Müdürü olarak altı yıl görev yapan İsa Yazıcı, kısa süre önce Şanlıurfa İl Müdürlüğü görevine atandı. Şehirle, kurumuyla ve gençlerle kurduğu güçlü bağ ve onlarca tesisin ilimize kazandırılmasındaki emeği, İsa Yazıcı’yı sadece bir bürokrat değil, bu şehrin öz evladı olarak hafızalara kazıdı.

Kendisiyle “abi–kardeş hukuku” diyebileceğimiz bir dostluk vesilesiyle, Oxijen Medya Yönetim Kurulu Başkanı İslam Keleş ile birlikte hem yeni görevini kutlamak hem de biraz Urfa havası almak için yola çıktık.

Ama itiraf etmeliyim; bu yolculuk sadece bir ziyaret değil, aynı zamanda bir keşif, bir ruh yolculuğuydu benim için.
**
Urfa…

Sokağa her adım attığınızda tarih fısıldıyor size.

Kutsal metinlerin, dillerin, medeniyetlerin birbirine karıştığı bu şehirde taşlar bile hafızalı sanki.

Üç büyük İbrahimi dinin mensupları tarafından da oldukça önemsenen Hz. İbrahim’in doğduğu mağara, Urfa Kalesi, camilerden yükselen dualar, Balıklıgöl’ün sessiz huzuru, Harran’ın kerpiç evleri, Göbeklitepe’nin binlerce yıllık sırları… Hepsi bir araya gelince insan, zamanın bile burada başka aktığına inanıyor.

**
Urfa mutfağı başlı başına bir kültür.

Bir lokma ciğer kebabının ardından içilen ayran, bir sıra gecesinde söylenen türkü kadar samimi.

İnsanları içten, misafirperver; konuşurken değil, gözleriyle anlatıyorlar. Kırk yıllık dost ahbap gibi…

Ve o gözlerde gördüğünüz sıcaklık, belki de bu toprakların en kadim geleneği: insanı insana yakın kılmak.

**
Urfa’yı yılda iki milyonun üzerinde insanın ziyaret ettiğini duyunca, ister istemez Düzce’deki 17 yıllık belediye hizmet binasının yıkılarak yerine Bedesten tarzı iş yerleri yapılacağı ve tarihle buluşacağımız söylemlerinin gerçeklerden ne kadar uzak olduğunu ve kentin hâlâ eksik kalan tanıtım çabalarını düşündüm.

Gerçek aynada kendimizi görmeden abartıya kaçmak, ilerlememizin önündeki en büyük engel. Keşke biraz daha mütevazı, samimi ve ayakları yere basan projeler geliştirebilsek…

**
Urfa’da oteller dolu, uçak rezervasyonları günler öncesinden tükenmiş.

Bu da gösteriyor ki Urfa artık sadece Türkiye’nin değil, dünyanın da dikkatini çeken bir tarih ve inanç merkezi haline gelmiş.

**
Ama beni en çok etkileyen şey, bu şehrin geçmiş ile bugünü aynı sofrada buluşturabilmesiydi.

İşte o sofrada dostluklar tazeleniyor, hikâyeler yeniden yazılıyor.

Ve ben de orada, bir dostun yeni yolculuğuna tanıklık etmenin huzurunu yaşadım.

İsa Yazıcı’ya yeni görevinde bir kez daha başarılar diliyorum.

Eminim ki Düzce’de gençlere duyduğu inanç, Urfa’da da aynı kararlılıkla karşılık bulacaktır.

Bazen bir atama sadece bir görev değişikliği değildir; bir dostluğun başka bir şehirde yeniden yeşermesidir.
**
Bu vesileyle…

Bir hediye almak için sabahın köründe kapısına dayandığımız ve bizi kırk yıllık dostu gibi karşılayan Urfalı esnaf;

“Oğlum, her memlekette bir evin olsun.”

“Baba, ben nasıl her memlekette ev yapayım?”

“Oğlum, her memlekette bir dostun olsun; dostun evi senin evindir.” diyen Naim Yıldız’a

**
Ve bizi hava alanına hareket edene kadar yalnız bırakmayan Urfanatik Gazetesi sahibi, BİK Genel Kurul Üyesi ve Anadolu Gazeteciler Temsilcisi Tahir Gülebak’a sonsuz teşekkürler.

**
Bugün, 21 Ekim Dünya Gazeteciler Günü.

Kalem tutan herkes bilir; gazetecilik bazen bir haber değil, bir hikâye anlatma meselesidir.

Bir dostluğu, bir şehri, bir insanın emeğini görünür kılma meselesidir.

Urfa ziyaretim bana bir kez daha gösterdi ki, bu ülkenin her köşesinde anlatılmayı bekleyen yüzlerce hikâye var.

Yeter ki kalem, sadece yazmak için değil; görmek, hissetmek ve anlatmak için de kımıldasın.

Çünkü bazen bir yazı bir dostluğu yaşatır; bazen de bir şehir kaleminize ilham olur.

Ve işte o zaman gazetecilik, sadece bir meslek değil insanı insana, hikâyeyi kalbe bağlayan bir sanata dönüşür.
*
( Yarın Taşların Sessiz Tanıklığında, Dünden Bugüne Göbeklitepe)