'' Baziları sadece gitmez...

Size devrilen bir dağ içinde sızlayan bir toprak bırakır.....''

Rüyalar görüyorum bu ara...Sadri Alışık filmleri izliyorum....Kendimi , Metin Altıok şiirleri okurken buluyorum....

Rüyalarımda hep suların içindeyim...Tutmak için ellerini dizlerime kadar suya giriyorum....Beni suya çekiyorsun bulanıklaşıyorsun....Gülümsüyorsun....Gülümsedikçe parlaklaşıyorsun....Nefes almak imkansız artık....Lanet olsun, bildiğim tek dize gelmiyor aklıma.....

Dur ....

Lütfen....

Hani bir şair vardı ....

Kitabını bir türlü bastıramadığı için büyük üzüntü duyan,

''O kitabı görmeden ölmek bana nasıl acı veriyor bilemezsiniz ...'' diyen....

Hatırlamadın değil mi ,

İçimde sana sızlayan toprak, koşarak büyük bir arzuyla koynuna girmemi istiyordu az önce....

Oysa ne çok karışığım şu anda....

Düşsün sen değil mi....???

Düş kurmak , nasıl da tehlikeli  bir şey.....

Yeni düşler ve yeni kırgınlıklar, isyanın yanına hep nihilizmi bırakıyor....

O adını hatırlayamadığım şair var ya, ne diyor yaşam için biliyor musun,

''Herkesin bir başkasının acısı pahasına mutlu olduğu bir trajedi ....'''

Böyle algıladığımdan beri kendime dönünce nihilizmin duvarlarına sıkışıyorum....

'''Oysa biz hep bir düş kazasında

yitirdik arkadaşlarımızı

karşıdan karşıya geçerken

eli bırakılan çocuklardık

o insan kalabalığındaki

son gülümsemesiydi annemizin

sonra hangi tarafa geçsek karşıda kaldık!....''' Zafer Ekin Karabay

Bak hatırladım Ekin ' in dizelerini...Başka da kim hatırlıyordur şu gün şu saate bilemiyorum.... Nilgün Marmara yaşasa hatırlardı....Bıraktığı son mektubun , öncül sözleri değil miydi Marmara ' nın dizeleri.....

'' Hayatın neresinden dönülse kardır.....''

Yerleşik yabancıydı Zafer Ekin Karabay her yere....Hayatın ağırlığı karşısında , insanın hafifliğiydi canını acıtan....

''' Ne yapalım dünya böyle bir yer işte....''' diye geçiştirememesiydi....Sokaktaki tevekkülle baş edememesiydi....Duymazlardan olmayıp , onları dönüştürmeye gücünün yetmemesiydi....

Ve ' kendisiyle barışıp ...' haksızlıklara alışarak yok olmaktansa , intihar ederek varolmayı tercih etti....

Aslında bütün mesele neydi....????Ardında bıraktığı son mektup mu....???

Yılda bir kez anarak geçirdiğimiz Sivas 93' ü içine sindiremeyişiydi belki de...

'' Metin Abi , sen yanarak öldün ve ben ne yangınlar geçirdim sana ulaşabilmek için....'''

Sen kimsin bilmiyorum....

Sevgilim mi...

Yasak Aşk' ım mı...

Tam da Ekin ' in dediği gibi bir düş kazasıyla geldiğine göre ,

Yitirdiklerimdensin....

Baziları sadece gitmez...

Size devrilen bir dağ içinde sızlayan bir toprak bırakır