Gecenin en sessiz en sitemsiz vakti…

 Yaşanmışlıklarım , yaşayamamış olduklarım; 

Kalbim....
Kalbim , 
ritmiyle suskunluğum arasında eriyip gidiyor....

Yaşamla ölüm arasında verilen molalar,
Kum taneleri gibi parmaklarım arasına sıkıştırdığım kayıp bir ömrün iç karartısı....

Sevdalım derin uykuda...
Uykusuzluk, beklentiler, kayıtsızlık ve hiçlik kuşatmış durumda bedenimi...

Nedense geçmişi kaybetmekten korkuyorum bu gece...Oysa , geçmiş varlığını sürdürüyor değil mi...?Soğuk mevsimlerin başlangıcına inandırmaya çalışıyor gece beni...

Seversin bu şarkıyı diyorum geceye....
Bir kadeh şarap uzatıyorum....
Hey Tanrım , ne zaman kendime bir yol belirlesem , karşımda hayatın kendisini buluyorum....
Yaşamak için son bir on dakikam olsa , ne yapardım acaba....???

Konsolun aynasında , gözlerimi buluyor zaman....
Ağıt gibi gülüşüm....
Zılgıt gibi....
İsyankar , hırçın , ağlar gibi....
Bir utanç hala....

Fotoğraflarımı çıkarıyorum.... Saat gece yarısını geçmişken ve ben seçilmiş yalnızlığımın zirvesindeyken, koca bir poşete sığdırdığım hayatımı alıp yayıyorum koltuğun üzerine…Annemin bir gençlik fotoğrafı, en derin susuşu sinmiş üzerine....
Saraylı bir ezgi gibi bu kadın....Üşüyorum , ayaklarım çocukluğumdaki gibi buz kesmiş… Elimde tutuğum fotoğraftaki kadın yüzüyle ne kadar benzeştiğimizi düşünüyorum.....

Sancısı ne Yaşam' ın...?
Acı' sı neresi...?
Her metrekareye düşen milyonlarca hüzün....
Mucize' ye mi ihtiyaç var....?
Tanrı' nın yanında olduğuna inandıran bir gülüşe mi ...???Kusur kapatma ustaları var hayatın....Onlardan olamamak....Belki de en büyük özrü yaşamın....?

Yokluğunu ceplerinde arayan biri oldum bu ara....
Zaman bile orada gizli ....
Oysa ne derdi Koca Çınar ,

'''Hep burdan bakmalı dünyaya ....'''' ....Taştan ikiyüzlülüğün , içten pazarlığın ilişmediği bir dünyaydı onunki....Belli ki bir dili vardı insanlığın ona göre....Üzerimizde alçak gönüllü bir anıt gibiydi dedem... Düzgün dalları olan dayanaklı bir gövde....Koca bir Çınar....

Bembeyaz saçları , gri mavi kocaman gözleri vardı....Takım elbiselerini hastalığın ağırlaştırdığı son günlere kadar üzerinden çıkarmadı....Sert ve huysuz görünen , Hulusi Kentmen tipli bu adam , bizi dünyadaki her şeyden fazla severdi....Bir de babamı....

Babam hepimiz için çok özeldi....Onu evde çok az görürdük....Hep bir yerlere giderdi....Günlerce gelmezdi....Ulaşılmazdı babam....Fazlasıyla kitap okur , çalışma masasında bir şeyler yazar , ciddi şeyler konuşurdu....Mahalledeki çocukların babalarına benzemezdi....Onlar bağırır , çağırır , varlıklarını gösterirlerdi....Düş gibi bir şeydi babam....Düşte bir kaçak....Herkesin hayatında , kendini sorguladığı ,yanıtlar aradığı zamanlar vardır...Babamın sorgularında , biz nereye düşüyorduk....????
Olur olmaz saatlerde bizi uykudan kaldırır....Pir Sultan derdi...Lorca , derdi....

'''' Ne demir, ne tahta, ne tül perde var hayatında,
hürriyeti seçmene lüzum yok
hürsün.
Bu hürriyet hazin şey yıldızların altında.''' derdi....
İçseldi babam....

Bir gün ; Koca Çınar , Annem ve biz başbaşa kaldık.....
Kimsenin doyasıya yaşayamadığı ama en fazla sevdiği o düşten , arta kalan bir yaşam birliğiydi annemle , dedemin ki....Canevimizde bır ısırganotuyla yaşamayı öğretti bize hayat....Bazı sevgilerin , bazı yoklukların , nasıl bağlayıcı ve birleştirici olduğunu....

Düşüncelerimde çınlayan acılar birbirine değiyor....
Suçlanacak bir denklemden mi ibaret Yaşam...???.
Gece bile yalan söylüyor şu anda....
Yalancı...
Gece yalancı....

Gecenin en sessiz en sitemsiz vakti…
Yaşanmışlıklarım , yaşayamamış olduklarım; 
Kalbim....
Kalbim , 
ritmiyle suskunluğum arasında eriyip gidiyor....

Yaşamla ölüm arasında verilen molalar,
Kum taneleri gibi parmaklarım arasına sıkıştırdığım kayıp bir ömrün iç karartısı....