"Başımı örtmeme devlet karışmasın" diyenler, din derslerine devletin karışmasına karşı çıkmıyor... "Din dersleri mecburi olmasın, veliler çocukları adına karar versin" diyenlerse başörtüsüne veliler tarafından karar verilmemesinde bir beis görmüyorlar, hatta militanca, devlet yasaklasın başörtüsünü diye sokaklara çıkıyorlar...

Bu toplumsal şizofreni zincir gibi gelişiyor... Herkes kendi tutuklusu ya da mahkumuyla ilgileniyor... Çok sayıda ağır hasta tutuklu ve mahkum varken, bakıyoruz "benim mahkumuma af" diye ortaya çıkıyor siyasi gruplar... "Bütün ağır hasta tutuklu ve mahkumlar af edilsin" diye arada cılız sesler duysak bile, genelde, "başkasının mahkumu beni ilgilendirmez" aldırmazlığı yaygın...

Polis "bizim" mitingimizde birini dövdüyse, hatta öldürdüyse, hemen "katil" polis olur... Ama "başkasının" insanı ya da çocuğuysa polis tarafından kötü muameleye maruz kalan ya da öldürülen, "bize ne" tavrıdır yaygın olan...

Demokrasi, seçimler sadece "bizim" parti için geçerlidir... İktidarda hep "biz" varsak, demokrasi, seçimler kutsaldır... Ama birileri oyunu bozup seçilirlerse, seçimlerde hile vardır, memleket elden gitmektedir, "nerede bu generaller, ordu göreve"dir tavrımız...

Ne zaman anlayacağız hepimizin aynı gemide olduğumuzu; ne zaman anlayacağız, demokrasinin hepimize gerektiğini ve hepimizin hakkı olduğunu; ne zaman anlayacağız kendimiz için istemediğimizi başkaları için de istemememiz gerektiğini; ne zaman anlayacağız farklılıkların bir toplumun zenginliği olduğunu...

Şimdi duyar gibiyim sesleri, itirazları... "Hepsi iyi de, ama onlar..." diye başlayan itirazları... Tabii ki her cepheden... Yok birbirimizden farkımız... Anlıyorum... Daha çooook fırın ekmek yememiz lazım...