Dünü güneşle başlatıp yağmurla tamamladı Antalya... Bugün yine güneşe uyandık... Sevinemiyorum güneşin pırılpırıllığına...

 
İçimde bir sıkıntı var... Tam kestiremiyorum nedenini... Bazen olur bu bende... Bırak inceldiği yerden kopsun, derim kendi kendime... Sus!!! Koptuğu da olur bazen... Ama yine dayanamam... Okumak, öğrenmek ve öğrendiklerimin ışığında düşüncelerimi yazmak benim hayatım... Biliyor musunuz, yazmak, bazen yalnızlaştırıyor insanı... Belki okuyanlar, izleyenler, sevgi sözleri iletenler artıyor... Ama yalnızlaşıyor insan...
 
Bunun "doğru" olmakla, "haklı" olmakla bir ilişkisi yok... Haklı ve doğru olduğundan zerre şüphem olduğunda yazmam zaten... Ama hayat, çevre, sevdiğin her şey... "Haklılık"tan mı ibaret...
 
Bugün böyle bir gün yine... Sıkılıyorum... En iyisi, yine de dışarı çıkmak... Güneşin parlaklığını içime çekmek... Akdeniz'in turkuaz renkli sularının Falezleri öpercesine okşamalarını seyretmek... Antalya'ya sahip çıkar gibi kollarını açan Torosların heybetine hayran kalmak... Kim bilir hiç görmediğim, tanımadığım ve bir daha da hiç görmeyeceğim bir insanla gülümseyerek selamlaşmak... Bunlara ihtiyacım her günkünden daha fazla bugün...
 
Hem, belki de Akdenizin suyuna daldırdığım elim, kilometrelerce ötede aynı suyla yıkanan bir sevgilinin vücudunu okşar... Neden olmasın... Sevgi ve sevgili insanın beyninde değil mi... Denizlerin suyu aynı su değil mi... Karadeniz, İstanbul Boğazı (hele de İstanbul Boğazı), Marmara, Ege ve ne bileyim kaç tane daha deniz varsa... Hep aynı suyla yıkamıyor mu insanları...
 
Bugün "haklı" olmak istemiyorum... Sevdalanmak istiyorum... Sevilmek istiyorum... Yedi düveldeki insanların tümüne kavgasız, didişmesiz, huzurlu, güzel ve de sevgiyle, sevdalarla dolu bir gün diliyorum...