İflah olmaz bir pasifist olarak, tüm çatışmaların, savaşsız, siyasi pazarlıklarla/tartışmalarla, diplomasiyle çözülebileceğine inanıyorum... Hala... Yakın geçmişimizde onlarca sene süren çatışmaların, çatışan tarafların siyasi iradeleriyle neredeyse bir anda durduğuna, siyasi tartışmalar ve iyi niyetle bölgede ve ülkede barışın tesis edilebildiğine, tüm Türkiye'nin bu durumda nasıl rahat nefes aldığına şahit olduk... Alkışladık... Ben en azından, barış için siyasi irade gösteren tarafları alkışladım... Her iki tarafı da... O günlerde de, "barış" diye çığlık atıp, bir tarafın savaşmasını haklı görenler vardı... Elbette her iki tarafta da...

Savaşı hiç bir halk istemez... Bilirler çünkü onların evlatlarıdır savaşta ölecek olanlar... Ama savaşı isteyenler, hala siyasi iradeleri etkileyebilecek güçteler her tarafta... Türkiye'de de öyle oldu... Barış için siyasi irade ortaya koyan koalisyon bir anda  değişiverdi... Hep söyledim... Savaşan, çatışan taraflardan biriyle sınırlamadım savaşı isteyen siyasi ve askeri irade söz konusu olduğunda...

Gerçekten barışı isteyenler tüm sivil siyasi olanakları zorlayarak, halkın da desteğiyle savaş isteyenlere karşı durmadıkça, savaşa karşı "durmanın" hiç bir kıymeti harbiyesi yoktur, olmayacaktır... Her şey yazıldı, çizildi... "O şunu dedi, şunu yaptı.." ya da "hayır o değil öteki şunu yaptı" vıdıvıdılarını rahat köşelerinde sürdürenler, canlarının yanmayacağını bilmekteler... Yakın geçmişin olaylarını şöyle bir gözden geçirmek bile, savaş lobilerinin dışında, her iki tarafta da akil insanların bu uyarıları yaptıklarını hatırlamaya yetecektir...

Hiç bir gerekçe, bir tek insanın bile savaşta ölmesini haklı çıkaramaz... "Biz" ve "ötekiler" mantığıyla barış gelmez, gelmeyecek... Olsa olsa bazılarının sinirleri tatmin olacaktır... Ne güzel, veciz sözdür: "Ölenin hangi taraftan olduğunu sormadan üzüldüğümüzde, tam barış yanlısıyız"

"Bu gelen savaş ilk değil.

Çok savaş oldu bundan önce.

Bittiği gün en son savaş

bir yanda yenilenler vardı gene,

bir yanda yenenler vardı.

Yenilenlerin yanında

kırılıyordu halk açlıktan.

Yenenlerin yanında

halk açlıktan kırılıyordu."

Bertolt Brecht