Çözüm sürecinde örgütün silahsızlandırılması kadar önemli bir konu da her alanda normalleşmelerin yaşanması, toplumsal yaraların sarılması, toplumsal barışın daha da pekiştirilmesidir. On binlerce insanın yaşamını yitirdiği 30 yıllık dönemde içten içe bir husumet dalgası yayıldı, gözardı edilemeyecek bir toplumsal travma oluştu. Çocuklarını kaybeden insanların yaralı yürekleri belli bir soğukkanlılığı korusa da, bu olayların olumsuz bir kısım toplumsal tesirleri de oluştu. Buna karşı kardeşliği, sevgiyi, helalleşmeyi, kaynaşmayı ifade edenler, milliyetçiliği istismar eden kesimlerin tepkilerine maruz kalıyorlar.

Helalleşme yazıları şehitlerin haklarını çiğnemek, anılarına saygısızlık yapmak gibi lanse ediliyor. Geçmişin yanlışlarını, haksızlıklarını, olumsuzluklarını yok sayma, görmezden gelme, unutturma gibi yakıştırmalar yapılıyor. Oysa dünkü yazımda da belirttiğim gibi, 'Biz helalleşme derken, şehitler ve gaziler üzerinden helalleşme, teröristle kucaklaşma, akan kanı unutturma gibi anlamlara çekilen bir olgudan bahsetmiyoruz. Terör ve şiddet sarmalının toplumsal etkilerini onaran, sosyal restorasyonu sağlayan bir sürecin parçası olarak bunu söylüyoruz. Bu, geçmişi unutalım çağırısı değildir. Geçmişin yanlışlarıyla yüzleşmek, bunlardan hesap sormak, bunları kritik etmek elbette şarttır. Adalet duygusunun kaybolduğu bir ortamda sağlıklı bir gelecek kurulamaz'.

Kin ve nefret söylemleri üretenlerin toplumsal yaraları kaşıdığı, Türkiye'nin sosyal bütünlüğü ve kardeşliğine zarar verdiği çok açıktır. Kin tutmak, husumet beslemek, kavga etmek kolay yoldur. Siyasetçinin buna tevessül etmesi ise büyük bir sorumsuzluktur.

MHP sözcülerinin açıklamaları toplumsal ayrışmayı tetikleyen nefret söylemlerine güç vermektedir. Devlet Bahçeli dünkü grup konuşmasında 'Ana yüreğinin, ana kalbinin ve ana vicdanının kanatılmaması, teröristlerle pazarlıklara yol yapılmaması bir şeref ve ahlak meselesidir' diyor. Şehit annesi, 'bu sorunu çözün, akan kan dursun' derken MHP'nin siyasi projesi çözümsüzlüğü ve karşılıklı husumeti besliyor. Eğer bir ahlak ve şeref eksikliği aranacaksa sevgi yerine husumeti, barışma yerine kavgayı, kanı durdurma çabaları yerine çatışmaları teşvik edenlerde aramak lazım… Kendi gibi düşünmeyen herkesi 'ahlaksız, şerefsiz, hain, satılmış' olarak yaftalayan bir zihniyetin ahlakiliği de, halet-i ruhiyesi de tartışmalıdır.

Çözümsüzlük uğruna her yıl belli sayıda şehit vermeyi 'kaçınılmaz zayiat' gibi gören bir anlayışın şehitleri istismar etmesi büyük bir aymazlıktır. Yıllarca denenenleri yeni bir şeymiş gibi söyleyen ve çözümden anladığı yok etmek olan bir anlayışın şehitlerin anısına vurgu yapmak yerine, geçmişteki yanlış politikaların üzücü sonuçları için özür dilemesi gerekir. Şehadete susayan gençlerin ölüme koşarak gitmesi kahramanlıktır, ama kendi yanlış politikaları ve anlayışları sebebiyle ölümlerin yaşanmasını kanıksatmaya çalışmak sorumsuzluktur.

Türk milleti vatanı, bayrağı, dini, namusu gibi mukaddesatı için canını seve seve verir ve şehitlerimiz de bunun örneğidir. Ancak kendi inkarcı siyasi zihniyetinin veya vizyonsuz politikalarının faturasını millete ödetmek kimsenin hakkı olamaz. Başkasının evlatları üzerinden ahkam kesmek, kahramanlık taslamak bir erdem değildir.

Helalleşme meselesinin şehitlerle ilgili olmadığını söylememize rağmen 'şehitlerden vekalet mi aldınız' diyenlere sormak lazım: Siz, milletin çocuğunu ölüme gönderirken, onlar adına çatışmalar sürsün derken vekaletle mi hareket ediyorsunuz. Başkasının hayatı üzerinden ahkam kesme yetkisini nereden alıyorsunuz? Açılan uzman er-erbaş başvurularında talepler düşük kalıyor, niçin çocuklarınızı yazdırmıyorsunuz da milletin çocukları üzerinden istismar yapıyorsunuz?

AK Parti iktidarı, evlatlarımıza daha aydınlık bir gelecek için akan kanı durdurmaya çalışmaktadır. Bu süreçte husumeti, kin ve nefreti körüklemek yerine; sükuneti, sevgi ve kardeşliği pekiştirmek gerekir.

YASİN DOĞAN