Geçen hafta kaleme aldığım BDP eleştirisi, bir nevi tehdit gibi algılanmış, hatta 'kapatma davası'na zemin hazırlamak için hedef gösterme' olarak takdim edilmiş. Ahmet Altan'ın yazısından sonra birkaç köşe yazarı da 'hemen koşup yazıyı okudum' şeklinde başlayan yazılar yazdılar; kimisi yazıdan böyle bir anlam çıkmadığını, kimisi ise AK Parti'nin BDP'yi kapatmak istediğini (!) ifade ettiler. Doğrusu ben böyle bir kasıtla eleştiri getirmedim, ama kastımı aşan bir anlam mı oluştu acaba diye ben de hemen koşup gittim, yazıyı tekrar okudum. Tehditle işim olmadığı gibi, bir kısım tezgahların parçası olarak iş yapmaktan da hiç hazzetmem. Tezgahın parçası olarak yazı yazanlar tezgahtardır, köşe yazarı değil. Benim yazılarım, şahsi kanaatlerimi yansıtmaktadır, ne hükümetin resmi söylemidir, ne de bir partinin resmi görüşlerini ortaya koymaktadır. Birilerinin değirmenine su taşımak için bu tür işlere bulaşanların 'maşa' olmaktan öteye geçemediklerini de bize yapılan tezgahlardan çok iyi biliyorum. İnternet andıçlarıyla hükümet aleyhine yazdırılan haberlerin dava klasörlerine nasıl girdiğini, kimin hangi amaçla bu süreçlere destek verdiğini geçmişte çok gördük. AK Parti bu tür çirkinliklere tenezzül edecek bir hareket değildir.

AK Parti'nin görüşünü Başbakan Erdoğan defaatle açıklamıştır. AK Parti'nin ilkesel duruşu, parti kapatmanın yanlış olduğu, suça karıştığı mahkeme kararıyla kesinleşenlerin kişisel ceza almaları, tüzel kişiliklerin cezalandırılmaması gerektiği yönündedir. 12 Eylül referandumunda kabul edilen anayasa paketinin ilk halinde 'parti kapatmayı zorlaştıran' düzenleme de bulunuyordu, ancak AK Parti yalnız kaldığı ve diğer partiler desteklemediği için bu madde paketten düşmüştü.

Benim bahse konu olan yazıda vurguladığım husus çok açıktır. BDP'nin PKK/KCK ilişkisini alenileştirmeye çalışması başlı başına bir sorundur. Bu hukuka da aykırıdır, demokratik siyasete de zarar vermektedir. Bu tür dayatmalarla hukuku sulandırmaya çalışmak netice alınamayacak bir yöntemdir. Bir terör örgütünü çok fazla insan sahiplendiği zaman terör vasfı ortadan kalkmadığı gibi, o örgüt de hukuki anlamda meşrulaşamaz. PKK/KCK sahiplenmesi BDP'nin siyasi alanını daraltmakta ve kendisine zarar vermektedir. Bu eleştiriyi getirmek, mahkemeye 'BDP'yi kapatın' çağrısı yapmak anlamına gelmez. BDP AK Parti'yi yerden yere vururken ve terör örgütüne hedef gösterirken sessiz kalanlar çok iyi bilmelidir ki, AK Parti siyasi rakipleriyle siyasi alanda mücadele eder, başka yöntemlerden medet ummaz.

Ben her zaman söylüyorum: BDP her türlü yanlışına rağmen siyasi sistem içinde tutulmalıdır. Ama BDP çizgisindeki partilerin oyunun kurallarını kabullenmek yerine oyunu bozmaya, demokratik siyasetin imkansızlığını göstermeye yönelik yanlış siyasetleri kendi aleyhlerine bir durum üretmiştir. Bundan demokrasi de zarar görmüştür, kendileri de... Bu partiler kapatıldığında en gür tepki de AK Parti'den gelmiştir. BDP'yi önemseyenlerin gösterdiği hassasiyeti BDP'lilerin göstermemesi, BDP'ye yüklenen misyonu BDP'lilerin taşıyamaması ayrıca değerlendirmesi gereken bir konudur. Demokratik olgunluk, aykırı olanlara tahammülü gerektirdiği gibi aynı zamanda terörle ilişkiyi reddetmeyi de gerektirmektedir. Terör örgütünden ve BDP'den gelen açıklamaların bu özeni göstermek bir yana sorunlu ilişkiyi alenileştirme girişimine dönüşmesi, elbette eleştirecek bir husustur; bunun ne tehditle, ne de hedef göstermekle bir alakası vardır.

BDP son dönemde yanlış bir siyaset gütmüş, 'Biz de KCK'lıyız' kampanyası yürütmüş, beklediği kitlesel desteği bulamamıştır. PKK'ya yönelik güvenlik politikalarına karşı da, KCK operasyonlarına karşı da medya ve halk desteği bulamayan BDP'nin parti kapatma tartışması başlatarak kendisine destek kanalı açmaya çalıştığını görüyoruz. Böyle bir süreç olur mu bunu bilebilecek olan elbette biz değiliz. Ama BDP'liler kendi eylem ve söylemlerinin böyle bir sonuç doğuracağından endişe ediyorlarsa bunu değerlendirmesi gereken de yine kendileridir.