Dağlıca saldırısı bir kez daha kalbimizi dağladı... Şunu artık çok iyi biliyoruz: Terör, hiçbir zaman sadece terör değildir. Terör örgütleri öldürmeyle netice alamayacaklarını, devleti dize getiremeyeceklerini bilirler. Siyasal-toplumsal karşılık bulan terör örgütleri mesaj vermeyi, 'etki' yaparak süreci şekillendirmeyi daha fazla önemserler. Bu yüzden her terör eylemi, siyasete yönelik bir müdahale arayışı, toplumsal alana yönelik bir etki oluşturma faaliyetidir.

Son günlerde 'ümit'leri artıran gelişmeler yaşanıyordu. CHP-AK Parti görüşmesi, Leyla Zana'nın hükümeti teşvik eden sözleri, Karayılan'ın Oslo sürecini bozmak istemediklerine yönelik özeleştirileri, Başbakan Erdoğan'ın Zana ile görüşebileceğine yönelik beyanı, Kürtçe'nin seçmeli ders olması, siyasi çözüm konusunda ümitleri yeşertmişti. Siyasi ümidin yeşermesini kendi varlığına tehdit olarak algılayan terör örgütünün bugüne kadar yaptığı gibi bugünlerde de yeniden sahneye çıkacağını, yine kirli emeller, hain planlar, provokatif eylemler peşinde koşabileceğini bazı yazarlar gündeme getiriyordu. Dağlıca saldırısı tam da böyle bir provokasyon olarak ortaya çıktı, yine süreç havaya uçurulmak, ümitler karartılmak istendi. Aslında bunun emareleri, Kandil'den gelen mesajlarda hissediliyordu. Kılıçdaroğlu-Erdoğan görüşmesi karşısında Kandil, BDP'yi uyararak böyle bir yanlışa düşülmemesi, bunun büyük bir gaflet olacağı şeklinde açık tehditte bulundu. Ardından Kürtçe seçmeli ders uygulamasını 'zulüm' olarak niteleyen BDP'nin ajitatif açıklamaları geldi.

Karayılan'ın son röportajı ise, Oslo süreci konusunda bir özeleştiri anlamını taşıyor, Silvan saldırısının verdiği zararı ortaya koyuyordu.

Böyle bir dönemde gerçekleşen bu hain saldırı, açıkça siyasi alanı tanzim etme, siyasi iklimi değiştirme amacı taşıyor. Bu yüzden Demirtaş'ın 'siyasi çözüme şans tanınmalı' açıklaması yetersiz, gecikmiş ama dikkate değer bir çağrıdır.

Hükümetin demokratik reformları sürdürdüğü ve çözüm yolunda ümitleri artırdığı bir süreçte PKK'nın vicdanları kanatacak eylemlere başvurması, toplumdaki nefreti artıracak, kendi tabanında dahi tepki oluşturacaktır.

Geçen haftalarda da vurguladığım gibi, ciddi bir sıkışıklık yaşayan terör örgütü son dönemde sivillere yönelik eylemlerle varlık göstermeye çalışmakta, 'organize, kitlesel, planlı, büyük' saldırılar gerçekleştirememektedir. Dağlıca örneğinde olduğu gibi 'kaybet-kaybet' esaslı körü körüne saldırılar ise örgütün çaresizliğinden başka bir şeyi yansıtmamaktadır.

Son eylemin Pınarbaşı saldırısının azmettirici olan Fehman Hüseyin tarafından verildiği ifade ediliyor. Bilindiği gibi PKK içinde de farklı klikler, farklı kanatlar mevcut. Terör dayatmasıyla netice alınacağına inanan şahinlerin aslında farklı odakların yönlendirmesiyle hareket ettiği de eskiden beri söyleniyor. Örneğin Karayılan, Silvan saldırısını kendi kontrolü ve yönlendirmesi dışında yerel unsurların gerçekleştirdiğini belirtiyor. Çok önemli bir süreci havaya uçuran bu eylemin bu kadar basit değerlendirmeyle geçiştirilmesi elbette hiç inandırıcı olmuyor. Bahoz Erdal'ın başından bu yana terörü amaç haline getirdiği, kan dökmeyi tek yol olarak öne çıkardığı zaten biliniyor. Farklı açıklamalarla durumu idare etmeye çalışan Karayılan ise aslında diğerlerinden çok da farklı olmadığı verdiği eylem talimatlarıyla kendisini gösteriyor.

BDP, Karayılan veya İmralı hiç farketmez. Laf çevirerek, bu kanlı eylemleri geçiştirmek artık mümkün değildir. Terörü yapan, destekleyen, mazur gören herkes akan kanın sorumlusudur. Demokratik-siyasi çözüm isteyenlerin artık net bir tutum takınması gerekiyor. Terörü bir koz, bir dayatma aracı olarak kullanan da, buna göz yuman da bu alçakça işe ortaktır, merhamet edilemeyecek bir canavara dönüşmüştür.

Şehitlerimize Yüce Mevla'dan rahmet diliyorum.