Kâbus bitti. Barış ve demokrasi galip geldi. Tüm engelleri göğüsleyen HDP barajı aştı ve AK Parti ilk kez bir genel seçimde geriledi. Biz bu satırları yazarken AK Parti tek başına iktidar olabilecek çoğunluğun altında görünüyordu. Azınlık hükümeti mi, koalisyon hükümeti mi kurulur veya yeniden sandığa mı gidilir bilinmez. Ama şurası bariz. Seçmen Erdoğan’ı başkan yapmadı. En büyük şamarı anayasayı çiğneyerek meydanlara inen Cumhurbaşkanı’na indirdi. Seçim sonuçlarını en iyi tahmin eden kamuoyu araştırma şirketlerinden biri olan Metropoll’ün sahibi Özer Sencar’ın ifadesiyle “Seçimleri kendiyle ilgili referanduma çeviren Erdoğan halkın onayını kaybetti”. Bunun sebeplerini bir zamanlar Atatürk’ten sonra gelen en büyük reformcu sıfatı yakıştırılan Erdoğan uzun uzadıya düşünmelidir. Kendisini daha da yıpratmadan anayasanın çizdiği çerçevede cumhurbaşkanlığını sürdürmeli.

Erdoğan’ın AK Parti’nin üzerindeki mutlak hâkimiyeti de fiilen bitti. AK Parti şimdiden kaynamaya başlamıştır. AK Parti’yi toparlayabilecek ağırlığa ve itibara sahip tek kişi Abdullah Gül. Partinin yeniden başına geçmesi sürpriz olmayacaktır. Milletvekili olması için de Siirt formülü devreye sokulur. Eylül’de yapılacak AK Parti kongresinde partinin başına getirilir.

Önümüzde kritik bir süreç var. Belirsizliğin ekonomiye yansımaları hızla hissedilecektir. Piyasalar koalisyon hükümetlerini sevmez ama yeni seçimler de yapılsa yine ufukta koalisyon görünüyor.

Ne var ki bir koalisyon Türkiye’yi başkanlık sistemine götürecek güçlü AK Parti zaferine her şekilde tercih edilir.

En büyük yük emanet oylarla barajı aşan HDP’nin omuzlarında. Seçmenlere verdikleri sözü çiğneyip AK Parti’yi dışarıdan desteklerler mi? Erdoğan ve kurmayları Abdullah Öcalan’ı HDP üzerinde bu yönde baskı kurmaya zorlar mı? Öcalan buna boyun eğer mi? Hiç sanmıyorum. Bu hem Öcalan hem de HDP için siyasi intihar olur. Ancak Gül’ün başında bulunduğu AK Parti bu durumu değiştirebilir. Ama bu zaman alacak. Dolayısıyla ilk etapta AK Parti’nin kapısını ilk çalacağı kişi Devlet Bahçeli olacaktır. Ve MHP kaynaklarından edindiğim izlenim Devlet Bey’in olumlu yanıt vereceği yönünde. Hattâ şimdiden tabanı buna ikna etmek için kullanacakları argümanlar da hazır: “Biz yapmazsak HDP’ye giderler.”

Peki, bu, barış sürecinin sonu anlamına mı gelir? Hayır. Zira iktidara kim gelirse gelsin savaşı yeniden başlatmayı göze alamaz, çünkü HDP’yi Meclis’e taşıyarak seçmen “barış istiyoruz” dedi. Ancak Kürtlerin anayasal taleplerinin karşılanması noktasında bir ilerleme kaydedilmesi imkânsız görünüyor. MHP’den takriben sadece altı sandalye eksiği olan Kürtler uzun vadeye bakıyorlar. Eğer bu krediyi doğru kullanırlarsa solda birinci parti hâline dahi gelebilirler. Zaman Kürtlerin lehine çalışıyor.

[email protected]