Ramazan’ın “birinci devresi” fırtına gibi geçtiyse, bunda Dünya Kupası maçlarının katkısını inkâr etmek, özellikle benim gibiler için nankörlük olacaktır.

Benim gibiler derken “genç” yaşta emekliye ayrılmış ve oruçlu günlerde mesaiye gitmek zorunda olmayan ve bu özelliklerine ilaveten futboldan hoşlanan hemcinslerimi kastediyorum. Burada cinsiyet ayrımcılığı yapmadığımı belirtmeye gerek görmüyorum; eğer siz, “Haziran gelse de Dünya Kupası maçları bir başlasa; biz de güzel güzel seyretsek” diyen bir hanımefendi duydu iseniz bu fikrimi gözden geçirmeye razıyım. Evet, kadınlar artık eskiye göre daha çok futbolla ilgileniyorlar hatta aralarında futboldan anlayanların nisbet itibarıyla erkeklerden fazla olduğunu da söyleyebilirim (Burada yine cins ayrımcılığı yapmıyorum!). Zannediyorum ki kadınlar, “Bu futbol nasıl bir şey ki erkekler deli divane oluyor; şu olguya bir de biz yakından bakalım” fikriyle futbolla ilgilenmeye başladılar ama hayalgücünüzü ne kadar zorlarsanız zorlayın, “futbol fanatiği” deyince aklınıza bir erkek gelecektir, asla bir kadın değil.