Son operasyon dolayısı  ile yürütülen tartışmanın iki farklı cephedeki yansıması da sorgulanmaya değer. Bir taraf yolsuzluklara dikkat çekerken, diğer taraf vesayete dikkat çekmekte. Hükümeti savunanlar, paralel devletin kabul edilemez olduğunu vurgularken, cemaati savunanlarsa yozlaşmanın gelip dayandığı noktayı öne çıkarıyorlar.

Aslında iki taraf da doğruları işine geldiği kadar görmekten yana. İkisi de kendince haklı. Gerçeğin yarısını göstermek bazen hakikati anlamayı kolaylaştırmaz, aksine örtme işlevi görür.

Öncelikle ifade etmeliyiz ki paralel devleti de yozlaşmayı da borçlu olduğumuz ana neden, güvenlik sendromunun arkasına saklanma  alışkanlığımızdır. “Terörle mücadele” adına kirlenmeyi ikinci plana iten, yozlaşmayı görmezlikten gelen anlayış, aynı zamanda paralel yapılanmalara da göz yummayı tercih etti.

Şimdiye kadar birbirini besleyen bu iki gelişme, şimdi birbiri ile çatışır noktaya gelip dayandı.

Asıl üzerinde durulması gereken ise, her iki gerçeği de gören muhaliflerin nerede durması  gerektiğidir. Hem siyasetin olağan üstü yöntemlerle  kuşatılmasına karşı çıkmak, hem de yolsuzluklar konusunda duyarlı olmak elbette mümkün hatta zorunludur. Ama bu bütüncül itiraz, “seyredelim” , “yesinler birbirlerini” pozisyonunda durmanın ötesinde bir anlam ifade etmelidir.

Tam da toplumun gerçekle yüzleşmesini kolaylaştırmak için aktif sorumluluk almaktan söz ediyorum. Bu ülkede siyasetin içine sürüklendiği yağma düzenini de teşhir etmek ama vesayetçi uygulamaların  kabul edilemezliğini  de haykırmak gerekir.

Vesayet rejimini tasfiye etmenin şartı aynı zamanda yolsuzluklar konusunda tavizsiz olmaktır. Yine, açık yönetimi inşa etmenin yolu, kirli ve karanlık ilişkilerden kurtulmaktan geçer.

Türkiye, ya bu iki hastalıktan birlikte kurtulacak ya da ikisi arasında gidip gelen konumunu sürdürecek.

Siyasette karşı olduğunuz şeye kendi lehinize gibi gözüktüğünde göz yumuyorsanız sonuçlarına da katlanmak zorunda kalırsınız. Uzun yıllar paralel yapılanmalardan medet uman ve bunun getirilerinden faydalanmaya çalışanların şimdi sergiledikleri tepki gayet anlaşılır bir durumdur. Aynı şekilde sırf hükümeti devirme adına bu yapılardan medet uman muhalefetin de gelip dayanacağı nokta malumdur.

Yolsuzluk konusu ile demokratik açık yönetim konusu birlikte ele alınmadıkça halk lehine bir seçeneğin geliştirilmesi de söz konusu olmayacaktır.