Kürt tarihinde en önemli örgütlenme motivasyonu savunma ve güvenlik eksenlidir. Aşiret yapıları bu ihtiyacın eseridir. Son yüzyıl boyunca  içinde yaşadıkları ülke yönetimleri ile ilişkilerinin belirleyeni de, güvenlik hakkının hayat bulma düzeyidir.

Yaşama hakkı diğer tüm insan haklarının olmazsa olmazıdır. Haklar arasında bir hiyerarşi kurmanın yanlışlığına rağmen yaşama hakkından sonra en kritik alan ifade özgürlüğüdür. Anadil hakkının kullanımı boyut ile ifade özgürlüğünün önemli bir parçasıdır.

Meşru olduğuna inanılan bir hakkın yasal statüye kavuşmasında bilerek suç işleme anlamında sivil itaatsizlik önemli bir hak arama yöntemidir. Anadil ile eğitim konusunun sadece özel okullarla sınırlı tutulmasına karşı halk bir irade ortaya koyuyorsa, topluma ve  hukuka saygılı bir yönetimin görevi bu talebe uygun davranmak, bu yönde düzenlemeler yapmaktır. Bunu yapmıyor ya da yapamıyor olması bile fiili güç kullanımını meşrulaştırmaz. Eğer açılan okullar yasal mevzuata aykırı ise mühürlemek ve yargılama sürecini beklemek, değil hukuk devleti, kanun devletinin bile asgari sorumluluğudur. Hala kanun devletinin bile gerisinde adeta polis devleti uygulamalarına şahit olduğumuzu, iktidar temsilcilerinin de bunu savunmaya çalıştığını görmeliyiz.

Bu nedenle IŞİD’e göz yuman uygulamalarda bulunmaktadır.

IŞİD’e verilen desteğin ya da en hafif ifade ile göz yummanın toplumsal bir desteğe dayanmadığı açıktır. Bu dış politikanın bizzat iktidar partisi tabanında bile rahatsızlık ve endişe oluşturduğu bilinirken, bu konuda ciddi bir adımın atılamıyor olması aslında rehin alınma halidir.

Musul’da rehin alınan sadece konsolosluk görevlileri değil aslında Türkiye devletidir.

Türkiye’nin konsolosluk görevlilerinin can güvenliğini gerekçe gösterip,  IŞİD konusunda alttan alma tavrında kararlı hareket etmesi çok daha büyük riskleri beraberinde getirecektir. Bir süre sonra milyonların rehine durumuna düşürüldüğü bir tehditle karşı karşıya kalabiliriz.

Hiçbir insancıl hukuk ve savaş hukuku ilkesini tanımayan bir örgüt üzerinden kurulan ilişki ile bölgede baskıcı rejimleri zayıflatma ya da değiştirme iddiası, inandırıcılıktan uzak tutarsız bir yaklaşımdır.

Bu nedenle Türkiye hükümetinin çözüm sürecinde ne ölçüde samimi ve kararlı olduğu noktasında Kobanê, tıpkı anadil konusu gibi hayati ve kritik öneme sahiptir.

Ortak gelecek ve kader birlikteliğinden söz edebilmek için zor günlerde sergilenen tutuma bakılır. Türkiye toplumu da bu açıdan Türkiye devleti gibi ciddi bir sınavla karşı karşıyadır.