Dağ ne kadar yüksek olsa da, yine de bir gün oraya insanın yolu düşer. (Kürd Atasözü)

Kimse kimseye muhtaç olmam dememeli,keser döner sap döner gün gelir devran döner.

Buna benzer o kadar çok atalarımızın sözü var ki, yazmaya kalksak sayfalar yetmez,,,

Bu gün ne olduğun önemli değil, öyle hayat yaşa ki ne ardına baktığında utan ne de yürüdüğün yoda başını eğ...

Bunlar yaşamda tercihler elbette, herkes istediği gibi kullanmakta özgür,kimseye şöyle yap böyle yapma diye akıl verip yol gösterecek mercii değiliz haddimize de düşmez.

Ancak bazı ilke ve prensipler, insanın yaşama değerinden bile önce gelir, gelmeli...!

Eğer yaşadım diyebilecekse,daha doğrusu güzel insan olarak yaşamını noktalayacaksa...!

Hiç kimseye kutsiyet atfetmediğimiz gibi kimsenin de haksız yere eleştirilip yıpranmasını istemeyiz.

Nerede bir ezilen sömürülen mazlum varsa her zaman yanlarında yer aldık tarafımız belli, onurumuz için mütevazi yaşamı seçtik, en büyük itibarın da o olduğunu babamızdan miras alarak, şimdi bu baba diğer babalar ile karıştırılmasın, benim babam rahmetli Yusuf İncesur Beykoz da  45 yıl PTT Müdürlüğü yaptı sağcıların işini yapmıyor gerekçesi ile sırf sol görüşlü diye bir dönem tayini çıkarıldı Demirel döneminde,bir gün yolda yürürken kızım bakıyorum ne nüfüs müdürü,ne tapu müdürü, ne mal müdürü hiç biri emekli olunca görev yaptığı yerde kalamadı,görevdeyken emekli olacağını düşünmeden makamın ilanihaye devam edeceğini düşündüler hakkıyla yerine getirmediler.

Emekliyken bile sokakta esnaf dışarı çıkıp hala günaydın diyerek ceketini ilikliyorsa en büyük zenginlik  itibardır bu da mevki makam rütbe ile olmaz hak yememekten, kibirsiz ama onurlu olmaktan  geçer demişti ...

Bizler bu doğruları miras bıranlara "baba" dedik. İşçinin, emekçinin, sömürülen her kimse hakkını gasp edene karşı tutum aldık.

...

İnsanlar aidiyetini kurumlara değil ilkelere bağlamalı.

Ben ikinci seçeneği pusula bildim.

O nedenle "dün dündür, bu gün bu gündür" diyen fırsatçı,faydacı, işini bilmeyi en yüce değer bilen, rüzgara göre yön değiştirmeye uygun kişilik yapısı içinde olmadım.

Olanlar ile de yan yana, yol yürümedim.

Dün benim arkadaşlarımın ölüm fermanını verildiğinde sırasından zıplayarak el kaldıran adamın masasına oturmam örneğin,cenazesine gitmem, taziyesine, gitmem.

Adam olduğum için gitmem.

İnandığım değerlere ihanet etmemek için gitmem.

...

Her insan ölümlü ve elbette kim ölürse cenazesine gidilmeli,  çok insani ve olması gereken, kinden, kibirden, cehaletten yana değiliz, asla olmayız da ancak buraya yazamayacağım kadar geçmişi kirli, binlerce insanınn ölümünün müsebbibi, olana bitene göz yummuş, kanlı elleri ile aklanmadan giden, tarafı belli biri olacak, siz de gidip taziyede bulunacaksınız.

Siyaseten tanışıyorsanız herhangi bir  biyolojik bağınız yoksa, gitmek zorunda değildiniz.

Celal Doğan arkadaş kendisini Gaziantep Belediye başkanı sanıyor olmalı, kalkmış CHP nin "bir bileni", hamisi Demirel ölünce taziyesine gidiyor.

Siyasi bir kişi diğer siyasinin farklı görüşte olsa da cenazesine gidebilir de !

Gitmese  hiç kimse Celal Doğan neden gelmedi diye üzülmezdi, gözler aramazdı, gönül koymazdı,tabii bu benim bildiğim, sizin hukunuzu, yakınlık derecenizi bilemem,bilmekte istemem  ancak bildiğim şey; bulunduğunuz siyasi çizginize yakışır davranmak zorunda olduğunuzdur.bireysel hareket etmeniz  bir yana,sanırım HDP milletvekili olduğunuzu unuttunuz,burada bir bilen yok Celal arkadaş, insanların bir bileni, vicdanı, yüreği, ilkeleri, tutumu ve duruşu...!

Bulunduğunuz yeri hatırlatmak zorunda kaldığım için özür diler, duruşunuzu bulunduğunuz safınıza yakışır hale getirmenizi rica ederim.

Zira "Bizler" meydanlarda copla, gazla eylem yaparken "bir bilenden icazet alarak  yapmadık"

Tomaya, gaza selam,yola devam diyerek,direnerek HDP li olduk.

Naçizane  bir partidaşın olarak senide aramızda görmek isteriz.