Ben 72 de üniversiteye başladım. O zamanlar CHP de ‘Halkçı Ecevit’ rüzgarı esiyordu. Güya CHP li değildik ama ülkenin ilerlemesinde CHP nin önemli rolü olduğuna inandığımızdan hep CHP yi desteklerdik. CHP nin devletin kurucusu olarak devleti demokratikleştireceğini falan sanırdık. İktidara gelecek, 141-142 yi kaldıracak, komünist partinin yasal çalışmasına izin verecek, sosyalist örgütlenmenin önünü açacaktı...

Demirel ve AP ise ‘Amerikancı’ idi. Emperyalizmin ve anti-demokratizmin temsilcisi idi. Her seçimden önce basın yoluyla kamuoyunda öyle bir hava yayılırdı ki CHP %50 lerle falan geliyor sanırdık. 12 Martın baskı ortamında ‘Halkçı Ecevit’ %33 oyla CHP yi birinci parti yaptı. MSP ile koalisyon kurup gitti Kıbrıs’ı ’ işgal etti. Kıbrıs sorunu o zamandan beri kördüğümdür çözülemiyor.

77 Seçimlerinde de oylarını %41 e çıkardı. Milletvekili transferi ile hükümeti kurdu. Ama ne Amerika ne de yerli işbirlikçileri bir türlü rahat vermediler, ha bire gözünü korkuttular. Söyledikleri hep lafta kaldı. Ne demokratik haklar konusunda bir adım attı ne de alt gelir gruplarının durumlarını iyileştirebildi. Çünkü altını oyanlarla mücadele etmiyor, onlarla uzlaşmaya, onları ikna etmeye çalışıyordu.

1979 Ara seçimlerinde 5-0 lık ağır bir yenilgi alarak havlu attı. Ardından gelen hükümetler ise 12 eylüle giden yollara taş döşediler. İşte AKP ye gelinceye kadar siyasete hükmedenler hep nüfuzlu kişiler oldu. Hükümetler devirdiler, hükümetler kurdurdular. Olmadı darbeler örgütlediler. Bu ülke halkı bu makus talihini yenmek için çok çile çekti......