Dürümlü’de yaşananlar öyle tarihin sarı sayfalarında unutulacak türden bir facia değil. 

PKK 15 ton bombayı patlattığında sadece dört vatandaşımızın naaşına ulaşılmıştı; 14 vatandaştan ise hiçbir iz yoktu. 
Öyle ki, önce PKK tarafından kaçırıldıkları zannedildi. Gerçek, birkaç gün sonra toplanan küçücük beden parçalarının DNA eşleştirmesiyle ortaya çıkacaktı.

Kaybolduğu düşünülen 12 vatandaşımızın bedenleri PKK tarafından patlatılan 15 ton bomba yüzünden un ufak olmuştu. 
PKK bu 15 tonluk bombayla kim bilir kaç ayrı yerde, kaç cana kıyacaktı? Belki onlarca, belki yüzlerce masumu öldürecekti.

Seyithan Yakar, Orhan Yakar, Gerçek Yaman, Rıza Yaman, Sait Yaman, Temur Yakar, Mehmet Yaman, Tahir Yaman, Uğur Yaman, Salih Yaman, Davut Yaman, Emrullah Yeşil, Ramazan Yakar, Ahmet Yaman, Mustafa Yakar… 
35 metre çapında, beş metre derinliğinde bir kratere gömülen kahraman vatandaşlarımız onlar… 
PKK bu insanlara “hain” derken, HDP de olayın vahametini savuşturmak için “kimden gelirse gelsin” şeklinde kınamaya çalıştı. Faili kaybediverdiler.

Peki, 6-7 Ekim’den beri verdiğimiz bunca can kaybını gerektirecek ne yaşandı Türkiye’de? 
PKK, FETÖ ve onların peşine takılan CHP ve HDP’nin kara propagandasını bir kenara koyarsanız, koca bir hiç! 
Ülkede ihalesini aldıkları darbeyi yapabilmek adına gerçekleri ters yüz ederek olağanüstülükler yarattılar. 
Suriye’nin kuzeyinde bir devlet sözü aldılar. Bunun için Çözüm Süreci’nin zehirlenmesi, dindar Kürtlerin devşirilmesi, ülke içinde darbeyi mümkün kılacak bir iç savaşın başlatılması gerekiyordu. 
Belki sebebi bu bile değildi; PKK’nın pankürdist bir amacı bile olmadığını, sadece istendiği zaman şiddet üreten bir inorganik yapı olduğunu söyleyebilirim.

Dindarlarla eşit olmayı hazmedemeyen bu ülkenin elit ayaktakımı da PKK’nın şiddetini destekledi. Dün cuntalarla düşüp kalkıyorlardı, bugün ise PKK, FETÖ ve DHKP-C ile… 
Oysa niyetleri halis olsaydı, Türkiye ile düşman olmaları için bir neden yoktu. Bugün Barzani ile kurulan ilişkilerin, PYD ile kurulmasının önündeki zihinsel engeller kaldırılmıştı. Hakiki diktatör Esed’e yönelik mücadelede muhalifler arasında yer almak, Kuzey Suriye’de etnik/demografik temizlik yapmamak, önce Suriye’nin bütünlüğü içinde demokratik bir çözüm, bu olmuyorsa gelişen süreç içinde ötesine bakılması gerekiyordu. Bunun garantisi de Türkiye’nin dostluğu olurdu.

Hata, PKK’nın Kürtlerin hakları için mücadele eden, organik bir örgüt olduğu yanılsamasıyla başlıyor. Öyle olmadığı ortaya çıkmıştır. PKK Kürtlerden, Türkiye’den ve Ortadoğu’dan bağımsız, DAEŞ türü bir yapay kaldıraçtır. 
DAEŞ, FETÖ ve PKK üzerinden hem Türkiye, hem de Ortadoğu’yu yeniden dizayn etmek istediler ama olmadı. 
PKK, Dürümlü’de açtığı o utanç/vahşet kraterine gömülmüş, yanında HDP’yi, hatta CHP’yi de götürmüştür. 
Türk’ü, Kürt’ü, Sünni’si, Alevi’si, gayrimüslimi ile 79 milyona hayatı kahredecek büyük bir kumpasın ortakları olarak aynı çukurda buluşmuşlardır.

Önümüzdeki kısa sürede Türkiye’nin siyaset sahnesi çatırdayacak ve normalleşecektir. Bize düşen ise, Dürümlü’de kahramanca ülkelerine sahip çıkan vatandaşlarımız gibi, canlarını bu ülke için feda eden tüm şehitlerimizin anısını yaşatmaktır.