Zarrab Davası olarak başlayan, bir sürü skandaldan sonra Hakan Atilla Davası’na dönüşen sürecin ilkesel olarak Türkiye adına kökten reddedilmesi gerekir. Hakan Atilla da rüşvet konusunda mahkûm edilememiş, ama ambargoyu içeren konularda sözde suçlandırılmıştır. Lakin sonuç ne olsun, egemen bir ülke olan Türkiye’nin bir başka ülkenin mahkemelerinde yargılanması kabul edilemez.

Türkiye’nin bu davayı reddetmesi, Türkiye ve bankalarının itibarını hedef aldığı gerçeğini ortadan kaldırmaz. Dolayısıyla, Türkiye bu konuyu takip edecek, gerekli ve mümkün olan tüm girişimlerini yapacaktır. Türkiye’nin olası hamleleri de bu davayı meşru gördüğünü göstermez. Tıpkı iftiraya maruz kalan bir insanın buna karşı mücadele etmesinin o iftiranın iftira olduğu gerçeğini ortadan kaldırmayacağı gibi.

Türkiye, İran ile ilgili BM’nin aldığı ambargo kararlarına uymuştur. Ancak ABD’nin kendi parasal sistemi içinde, kendi iradesiyle koyduğu, çoğuna kendi şirketlerinin bile uymadığı ambargoya Türkiye’nin uyması beklenemez. Beklenmediği gibi, bir dava konusu da olamaz.

Türkiye’de 17/25 Aralık yargı susturuculu darbe girişiminin tüm yönleri 15 Temmuz süreciyle ortaya çıkmıştır. FETÖ, bildiğimiz tüm o iğrenç, hukuksuz yöntemleriyle Türkiye’de bir siyaset dizaynı yapmak istemiş, dönemin Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan’ı hedef almıştır. Aslında, onu ilk kez 7 Şubat 2012 MİT kriziyle hedef almış, ama muvaffak olamamışlardı.

Bunlar başarılı olmayınca 15 Temmuz’a kadar geldiler. Hepsinin hedefi de, aktörleri de aynı. 15 Temmuz darbesine kalkışan bir örgütün önceki kumpas ve iddialarına sahip çıkmak, FETÖ ve patronlarına sahip çıkmak olduğu kadar, aynı hedefe de sahip çıkmak anlamına gelir.

ABD’deki davanın bile rüşveti bulamadığı bir noktada, bu davanın Türkiye’de tekrar 17/25 Aralık darbe sürecini canlandıracağını ummak, umanları deşifre edeceği gibi, boş bir hayaldir. Ölüye ne kadar makyaj yapsanız da, ölü canlanmaz.

ABD’de biraz hukuk kaldıysa, Türkiye’de bir darbe yapmaya kalkışan, 251 vatandaşı öldüren bir örgütün sahte, uydurma delilleri, FBI’dan rüşvet almış tanıkların ifadeleri temyizde geçersiz sayılmalıdır. Sayılmaması da önemli değildir.

Tamamen kötü niyet ve yalan üzerine inşa edilmiş bu süreç Türkiye’nin lehine sonuçlanmıştır. Bundan sonraki gelişmeler sadece teferruat olacaktır.