İran’da düşen uçakta vefat eden çoğu genç 11 insanımız bizi acıya boğdu. Detaylar geldikçe daha da üzüldük. Çünkü vefat edenlerden ikisi hamileydi. Mina Hanım da evlenmeye hazırlanan gencecik bir insandı. Arkadaşları da onun bu sevincine iştirak etmek için yolculuğa katılmışlardı.

Allah rahmet eylesin, yakınlarına sabır versin. Evlat kaybı gibi bir acı sanırım yok.

Bu konuda Cumhurbaşkanımız ve Başbakanımız başta olmak üzere devletimizce gerekli tüm hassasiyetler gösterilmiş, Meclis Başkanvekili Ayşenur Bahçekapılı’nın girişimiyle tüm parti grupları konuyu TBMM’de gündemlerine almışlardır. Bu arada Çorum’daki talihsiz kazada ölenler, Afrin’de Kur’an-ı Kerim’in altına tuzaklanan bombayla Orhan Sürmen Çavuş’un şehit edilmesi de bizi son günlerde üzen acı hadiseler oldu.

Bizler acıda ve sevinçte bir olabilen bir milletiz.

Bu acı olaylar karşısında yakışıksız yorumlar yapanlar ne Müslüman, ne bir başka inancın mensubu, ne de insan olabilirler.

Ama bu çok kısıtlı sayıda kendini bilmezleri bu toplumun geneline teşmil edenler, en az onlar kadar aşağılık bir iş yapıyorlar.

Kim ki, bu ülkede mezhepsel, etnik veya kültürel bir fay hattı yaratmak istiyorsa, kim bu yollardan bir fayda elde etmeyi umuyorsa, bilsin ki kendisi ve zürriyeti de lanetleniyordur. Bu kişiler benin inancıma göre çok “cesurlar”.

Leşçi akbabalar gibi bu konuların üzerine üşüşen sözde köşe sahiplerini izliyorum. Milletin arasında tefrika sokmak ve düşmanlık yaymak için suret-i haktan görünen birçok FETÖ’cü de sosyal medyada harekete geçiyorlar.

Özellikle sosyal medyada bu tuzaklara düşmemek çok önemli. Sahte bir hesap açıp, Müslüman, Türk, Kürt, Ermeni veya başka bir kişi gibi bir profil yaratıp operasyon yapmak o kadar kolay ki!

Kaldı ki, bunlar gerçek kişiler olsa bile, ki böyleleri de var, onların işledikleri suçlardan neden mensup oldukları cinsiyet, din, mezhep, millet, meşrep, sosyal sınıf mesul olsun?

Bu ülkede her yaşam biçimi yan yana barış ve refah içinde yaşayacak. Başka türlü bir yol da zaten yok.

Ne dünya ne de ülkemiz için…