AKP/Erdoğan cenahında yaşanan gerilimin arkasında milletvekili listesinde kimin belirleyici olacağı kadar partinin düşen oyları var.

Kendi yaptırdıkları anketlerde gördükleri oyların, Güneydoğu’da HDP’ye, İç Anadolu ve Karadeniz’de MHP’ye kaydığı. Kendi adlandırmaları ile bu ‘kıyamet senaryosu’ dedikleri tek başına iktidar olamama en büyük kabusları oluyor.

KÜRT DEĞİL MÜSLÜMAN

Erdoğan’ın “Türkiye’de Kürt sorunu yoktur”la başlayan “Silahların gölgesinden barış olmaz”la devam eden söylemi MHP’ye kayan oyları tutma amaçlı görünse de esasında çözüm sürecine nasıl baktığının da en açık yansıması.

Bu anlayış, Kürtlerin temel hak ve özgürlüklerinin ikincilleştirildiği, Kürtleri İslami üst kimlik içinde eritmeye dayanıyor. Kürtlerin üst kimliğini Kürt olarak değil kendi dini anlayışını kabul etmiş Müslümanlar olarak gören anlayış. Onun için çözümden anayasal eşitliği değil “Allahın ipine sarılmayı” anlıyor.

ÇÖZÜM DEMOKRATİKLEŞMEDE

Geçmişte AKP’nin Kürt sorununu çözmek için attığı her adımı destekledik, adım attıkça da desteklemeye devam edeceğiz. Ama sorun, iktidarın Gezi’den itibaren sadece çözüm süreci konusunda değil her alanda demokrasiden uzaklaşmaya başlaması.

Demokrasinin olmadığı ortamda çözümü demokrasiden geçen Kürt sorunu çözülmez. Durum bu kadar açıkken Erdoğan’ın Kürt siyasi hareketine yaptığı “silahları bırakın, siyaset yapın” mailindeki çağrısı anlamlı mıdır?

Değil, çünkü Erdoğan bizatihi siyaseti ve onun temsili mekanı olan Meclis’in işlevsizleştirip yok edildiği ortamda Kürtleri silah bırakarak siyasete çağırmak ne anlama gelebilir ki?

Dolmabahçe görüşmesini doğru bulmadığını açıkladığı görüşmede ne demişti Erdoğan; “Hükümetin Başbakan Yardımcısı'yla şu an parlamento içinde olan bir grubun yan yana o resmi vermesini ben şahsen doğru bulmuyorum”.

Bu ifadesinin anlamı şudur: Vatandaşın oyu ile seçilmiş ve çözüm sürecinin dolaylı parçası olan HDP’ye, HDP’li vekillere bile tahammül edememektedir. Seküler Kürtleri, Kürt hareketini kendine tehdit görmektedir.

GERİLİM ALTTAN SÜRECEK

Erdoğan, Türkiye’yi kendinin merkezinde olduğu bir vesayete sürüklüyor. Bunu da, plebisiter çoğunlukla yapmaktadır. Türk tipi başkanlık bu hedefin, yasal kılıfından öte bir anlam taşımamaktadır.

Bu vesayetin hedefi, ülkenin demokratikleşmesi değil, kendi iktidarlarını ve odağında oldukları her türlü hukuk/siyaset dışılığı yasal hale getirmek ve perdelemektir.

Buna en büyük itiraz AKP içinden gelmektedir. Arınç’ın çıkışının arkasında bireysel değil örgütlü bir hareket vardır. Bu hareket, AKP’de Erdoğan vesayetini kırmak için tüm imkanları kullanacaktır.

Tüm uyum görüntüsüne rağmen AKP’de kazan kaynamaya devam edecektir.