Türkiye'nin yaşadığı kutuplaşmanın bir sonucu da fikir ve düşünce tartışma ortamını yok etmesi. Son yıllara kadar artan farklılıkların bir arada yaşama iradesi, karşılıklı etkileşme ortamı neredeyse yok oldu.

 Yakın zamana kadar birbirine çok yakın insanlar, bugün birbirine tahammül edemez noktaya gelmiş olmalılar ki birbiriyle görüşmüyor. Bu kopuş, AKP'yi destekleyenler arasında daha belirgin.

 KARŞITLIK DEĞİL ELEŞTİRİ

 AKP'ye siyasal olarak karşı olanlar konumlarını korurken; AKP'nin değiştiği, Türkiye'yi demokratikleştireceği inancıyla onu destekleyenler arasındaki kopuş hayli dramatik. Böylesine bir kopuşa neden olan?

 Ne yaşandı ki, partiye destek vermiş bazı kalemler partiyi eleştirirken, aynı grupta yer alan bazıları partiyi sorgusuz destekler duruma geçtiler? İddia ettikleri gibi Türkiye demokratikleştiği için mi? Özgürlük alanımız genişlediği için mi? Kürt sorunu, Alevilerin, azınlıkların sorunları çözüldüğü için mi?

 Türkiye kamusal alanda çoğulculaştığı için mi? Türkiye'nin hangi sorunu çözüldü ki, partiyi destekleyenler bu destekten vazgeçti? Bu sorulara partiyi sorgusuz destek verenlerin düşünmesi gerekiyor.

 BUGÜN DE ESKİ DE KÖTÜ

 Türkiye temel hakların kullanımı konusunda son yıllarda gerilemeye devam ediyor. Türkiye'nin demokarsiye değil otoriterleşmeye gittiği görülüyojr. Düşünce ve ifade özgürlüğü, basın özgürlüğü alanlarında geriliyoruz. Ekonomide devletçilik, kamuda nepotizm artarak devam ediyor. AKP'liler dışında Türkiye'de herkesin sorunu var. Bunların geçmişe göre azaldığını kim söyleyebilir? Evet geçmişte bu alanlar dahil olmak üzere pek çok alanda sicilimiz parlak değil. Ama bugünle kıyasladığımızda gördüğümüz, geçmişten daha kötü durumda olduğumuzdur. Ancak AKP'nin mahçup demokratları ekranlarda öyle bir Türkiye anlatıyorlar ki, kendinizi İsveç'te sanmamanız için bir neden yok.

 OTORİTER Mİ, DEMOKRAT MI?

Bunlara söyleyecek sözüm yok. Ancak her fırsatta kendisini tanımaktan ve çok şey öğrenmekten mutlu olduğum Etyen Mahçupyan'ın AKP üzerine yazdıkları düşündürücü. Son yazılarının birinde 'antidemokratik adımların demokrasiye ulaşmak açısından olumsuz olmayabileceği'ni ileri sürmesi kendisinden öğrendiğim son şey. Mahçupyan o yazısında Türkiye'nin demokrasi olmadığı konusunda haklı. Ancak yanıldığı nokta; bugün otoriter olanların bir gün kendiliğinde demokrat olabilecekleri. Kültür değişmediği sürece bu mümkün mü? Mahçupyan, Mahçupyan'a bile tahammül edemeyen AKP ve Erdoğan'ın reformistliğinden bahsediyor. Mahçupyan, "Bazı antidemokratik gözüken adımların da gerçek bağlamları içinde reformist olabileceği" varsayıyor. Kabul edelim ki, bu ancak, 'gerçek bağlam' kabul edilen varsayımın gerçekdışılığı ile mümkün.