Şehit cenazelerinde Erdoğan/hükümete yönelik eleştiriler arttıkça iktidar ve yandaşları her zamanki gibi bu tepkileri 'anlamak' yerine 'açıklama' kolaycılığını seçiyor.

Örneğin Davutoğlu, cenazelerdeki tepkilere provokasyon diyor. Ya da kardeşi şehit olan Yarbay Mehmet Alkan’ın cenazede attığı çığlığı, hükümet yandaşı kalemler ve sosyal medya cellatları, ona hakaret yağdırarak itibarsızlaştırmaya çalışıyorlar.

Yarbay'a ‘Alevi’, ‘paralelci’, ‘terörist’, ‘hain’ ve ‘siyaset yapıyor’ diyerek onun, vicdani isyanını görmemeyi tercih ediyor.

AKP'NİN BEYAZ TÜRKLERİ

Bunu en güçlü biçimde yapanlar ise iktidarın yarattığı sosyal, ekonomik imkanlardan en çok yararlanan dar bir sınıf. Kimi iktidara yakın medyada köşe yazarı, kimi TV yorumcusu kimi de sosyal medyada paralı asker. Onlar AKP'nin 'Beyaz Türkleri'. Tek işleri, Erdoğan ve iktidarı eleştirenleri itibarsızlaştırmak.

Eleştiri yapanları suçlama ve yaftalama kolaycılığıyla Türkiye'de her şey yolunda mesajı veriyorlar. Hadi bunlar, iktidarın sosyal ve ekonomik imkanlardan yararlanan dar bir zümre. Peki ya AKP'ye oy veren seçmen kitlesine ne demeli? AKP'li seçmenlerin tepkisizliğini neyle açıklayabiliriz?

CELLADINA AŞIK AKP'LİLER

Bu kitlenin büyük kısmının kendini inançlı Müslümanlar olarak gördükleri gerçeğini düşünürsek; sadece siyasi değil aynı zamanda 'ahlaki' bir sorunla karşı karşıya olduğumuzu kabul etmek durumunda kalırız. AKP tabanı Türkiye'de Erdoğan'ın yarattığı kutuplaşmayı, zihinsel bölünmeyi, duygusal kopuşu, ekonomik sorunları, tek adam rejimine gidişi görmüyorlar mı? Buna inanmıyorlar mı? Yoksa bu gidişi umursamıyorlar mı?

Eğer öyleyse, bu kitlenin ruh halini ancak 'Stockholm Sendromu'yla açıklayabiliriz. Alevilerin CHP'ye olan bağlılığını açıklamak için kullanılan bu kavram, son yıllarda yaşadıklarımızla birlikte AKP'liler için daha açıklayıcı.

AKP seçmenlerinin dinin ve siyasetin bu kadar yozlaştırılmasına rağmen iktidarı sorgusuz desteklemeleri ciddi bir ahlaki yozlaşma belirtisidir.

MUHAFAZAKÂRLARIN SINAVI

Burada sorun seçmenlerinin AKP'ye sahip çıkması değil, dinin siyasallaştırılması ve İslam'a aykırı onca pratiğe (yolsuzluk, adam kayırma, ötekileştirme, kibre vs.) rağmen bu desteğin sorgusuz devam etmesidir. AKP seçmen kitlesini 1 Kasım seçimlerinde sadece siyasi değil daha temelde ahlaki bir sınav bekliyor.

Bu tercihin bir ucunda samimi olarak inanan ve inandıklarını kamusal alanda yaşamak isteyen Müslüman bireysellik var.

Diğer ucunda İslami bir kimlik ve pratik içinde tüm varlığını parti/devlete bağlamış, eleştirel aklı kaybetmiş, onun çizdiği sınırlar içinde yaşamayı ideolojik olarak tercih etmiş lümpen AKP'lilik var.